CAPUT SEXTUM. 75 
Hiypocrearum (apud Pyrenomyeetes), verticillis mire superpositis exstruc- 
tum, a sinceris Verticilliis (e Mucedinum classe), si qua sunt, preeter om- 
nem erroris ansam, discriminandum sit. Demus Verticillia esse legitima, 
qui nunquam in Hypomiycetes aut. Hypocreas convertantur, num censere 
licet ea. nihil aliud. esse quam /ypomiycetes vel Huypocreas imperfectos? 
Neutiquam, nisi ex analogia loqueris; quippe typus unusquisque, quan- 
tumvis infimus, perfectus in se a summo Artifice conditus est, nec nisi 
pro ratione typi dignioris nobis imperfectus videtur. Itaque Verticillia illa 
sincera reputata inter Mucedineos fungos merito militarent; sin contra, 
Hypomycetibus Hypocreisve ut Llypi minus noti annumeranda forent. Huc 
etiam spectant animadversiones nostre de Erysipharum apparatu conidio- 
phoro, mira eujus eum Oidiis similitudine tam multi decepti sunt. (Cfr. 
Bot. Zeitung, 1. XI [1853], p. 257-267, et Annales Sc. naturalium, 
ser. 1v, t. VI [1856], p. 304-308.) Quaestio redit eadem cum Selerotüs 
quz omnia indiseriminatim nil nisi myeelia densata :stimamus, licet clar. 
Drnkgrey nondum pro certo habuisse videatur nulla exstare legitima et 
perfecta Sclerotia, quae scilicet titulum genericum merito retineant. (Cfr. 
ejus Introduction to Crypt. Botany, p.72681.) 
In supra expositis hoc non alligimus quod. quzdam apud entomozoa, 
Apes scilicet, Myrmeces et affines bestiolas, ex eadem matre simul exeant 
non solum individua parentibus conformia, sed etiam plurima neutra (e 
feminis, rarius e masculis imperfectis) que omni procreandi facultate de- 
stituta.videantur, et in castitate necessaria totam suam operosam traducant 
vitam. /Egre crederemus talem occurrere sterilitatem in qualibet vegeta- 
bilium et quidem Fungorum prole?. 
' Videas etiam novissimum ejusdem auctoris librum 
cujus index est Outlines of British Fungology. Sclerotia e fun- 
gorum perfectorum societate equidem ejiciuntur (pag. 58), 
at ne mycologi inveteratee consuetudini servientes quam ob 
rem offenderentur, eadem sub titulo Todeano nihilominus 
dinumerantur (pag. i10). Demus porro id obsequentie 
nonnihil excusationis habere, nunquid tamen laudatus 
auctor jure dicere potuit Sclerotiorum fructus, si qui sunt, 
ignorari? 
* Super his omnibus qui temere hic adiimus, videsis 
doctissimi viri K. B. Rercuznr, die Monogene Fortpflanzung 
(Dorpati, MDCCCLII), eruditissimam ill. Alexandri Bnaux 
dissertationem modo citatam , et auctores ab utroque lau- 
datos. Certam preterea argumenti scientiam facili labore 
promere vales ex libro inseripto Souvenirs d'un Naturaliste 
(e tomis duobus, Parisiis, a. MDCCCLIV editis) cujus clar. 
auctor, Árminius a QvarnErAGEs, non modo omni doc- 
trina ornatissimus, verum etiam artis dicendi simul peri- 
tissimus, vatis venusini precepta quasi natura secutus est , 
et jucunde.miscuit utile dulci. 
