CAPUT OCTAVUM. 97 
üferam sate reddunt, ipse etiam tune frequentissime nondum prorsus 
evacuale, contra crassiores facte et vitae longioris capaces. 
Nullum autem novimus fungum cujus semina, nullis premissis fila- 
mentis, ipsa in fructum (encarpium TnaTTINICKIO) accrescendo singula mu- 
larentur; quin imo vehementer dubitamus talem exstare fungum. Ideo 
quemadmodum olim Buruinpo et Tunpixro. contradicere decuit! qui Tube- 
ris sporas pro tot Tuberibus minimis, contractissimis, habuerant, sic etiam, 
post EungvoEncmUM?, nobis ipsis hodie pronuntiandum est parcam deberi 
fidem Michelianis experimentis circa Agaricorum. seminationem, in eo 
saltem quod ex iis sequi videretur Agaricos singulos e singulis seminibus 
mirum 1n modum auctis et transformatis ducturos esse originem. Cum 
enim florentinus magister fungina semina foliis aridis inspersa in aptato 
loco deposuisset, plura, tribus postea elapsis mensibus, « ad grani miliacei 
«crassitiem adaucta, quorumque involucrum in candidissimam ac te- 
«nuissimam lanuginem abiisset, » deprehendisse sibi visus est ; cumque 
omnia illa semina «radiculas capillares et subhirsutas » egissent, inde 
«fungos jam esse natos» conjecit, reique paulo post se certiorem factum 
arbitratus est, «capitulis nonnullis ex primordiali lanugine erumpere in- 
«cipientibus, totaque fungorum forma ex eadem rarefacta se» magis ac 
magis « manifeste prodenti ». (Cfr. Micn. N.. PI. Gen. p. 136.) Libentius 
auctori citato concedimus fungos esse « qui a semine non immediate pro- 
« veniant, sed quorum semen radicem magnam ac diuturnam prius pro- 
« generet et efformet, ex quo post aliquot annos fungi prodeant. » (Mies. 
op. cit. p. 134.) Maxime autem ille errabat de radicis hujus natura et 
origine; enimvero longe abest ut filamentum illud exilissimum et simplex 
quod in principio a semine exiit idem ipsum sit cujus ope quasi resticula 
multiplici Agarici campestres Lixw. (Mron. op. cit. p. 170 et 171, tab. xxv, 
fig. 1-3) connectuntur, Phallique et Glathri in solo materno detinentur. 
(Ibid. p. 201 et 213, tab. rxxxmr et xour.) 
'. Cfr. nostros Fungos Hypog«os , p. 55 et 56. »nommen Yorben, fonbern fie feimen mit einfadjem ober fel- 
* (Sie Gporibien ber SBilge fdtvellen nidjt qu Silgen an, »tener boppeltem. eime.,; (EnnExs. in Flore ratisbonensis 
» erben nidjt vingóum faferig tie blef. feit vor SYtidjeli ange: t. IL [1820]. p. 537.) 
13 
