CAPUT OCTAVUM. 99 
currit quam parenchymatosum. Etiam quum fibrillis exilibus tota consti- 
tuitur, planta fungina sterilis diversissimas induit species; reticulum 
laxum v. densius nectit aut in panni modum inspissatur apud FErysiphas 
et plerosque Mucedineos lypos ; in stratis sepius saturate fucatis Spherias 
et Pezizas byssisedas excipit; funiculos, ut sie. dictas Fibrillarias Prns.' 
el. Hhizomorphas Acnamu, aut. membranas cornformes, ut. Coniophoram 
DC.? et Xylostromatum? Todeanum genus, in Polyporis et affinibus fingit. 
solemnis est; attamen occurrit quoque apud Hymenomy- 
cetes, ex. gr. in summa volva. Amanitarum , furfuribus et 
extimo pileo Coprinorum , nec non in Agaricorum et Typhu- 
larum sclerotiis. 
* Phlebomorphas Pens. et. Mesentericas Top. seu Myxo- 
mycetum mycelia molliora (pulposa s. malacoidea, ut cl. 
Lzvimiro dicuntur), e resticulis elegantissime et. multi- 
modis anastomosantibus texta, hie consulto omittimus, 
quippe eum de his pseudomycetibus s. fungis ambiguis 
tacere jam in limine horumce proleg um nobi 
constituerimus. 
* Specimina Candolliana Coniophore membranacee DC. 
Fl. Fr. t. VI, p. 34, n. 280* (Prns. Mye. europ. t. I 
[1822], p. 153), que in phytotheca Musei parisiensis 
continentur, evidentissime tollunt quidquid dubii in inspi- 
cientis mente , ill. Frizsi exemplo (cfr. ejus Syst. Myc. t. T, 
p. ^50 et A52, et Elench. Fung. t. I, p. 60), remanere 
posset, de vera fungi hujus natura, origine v. affinitatibus. 
Etenim, ni nos omnia fallunt, ad. Merulium destruentem 
Pzns. Syn. Fung. p. ^96 (Dzswaz. in Act. Soc. reg. Insul. 
ad a. MDCCCXXXVI, et. PI. Crypt. de Fr. ed. 11, fasc. IIT, 
n. 125; Xylomyzum destruens Pens. Myc. eur. t. I [1825]. 
p. 27; Merulium. lacrymantem Ww. [sub Boleto]; DC. 
FI. Fr. t. Il, p. 132, n. 352; Fruzs S. Myc. t. I, p. 328. 
et Elench. Fung. t. I, p. 59) meritissime spectat, quem 
nondum perfecte v. prater normam explicatum et mon- 
strosum, scilicet mere membraniformem levemque, fovea- 
rum relieulo non exstante, repraesentat , proptereaque ab 
Auricularia. pulverulenta Sow. Engl. F. tab. 21^, seu Me- 
rulio pulverulento Fn. Elench. t. I, p. 60, neutiquam dis- 
crepat. Fungus autem etsi imperfectus (aut propter ztatem 
recentiorem, aut potius loci suffocati et obscuri causa in 
quo natus est) seminibus abundat quibus quasi pulvere 
cinnamomeo s. ferrugineo in pagina supina s. ventrali 
conspergitur. Semina haece in basidiis modice prominen- 
libus, quaternata et. sterigmate singulatim de more suf- 
fulta, pleraque gignuntur, nempe haud secus atque spore 
fungi perfectioris s. alveolati. Sie dicta Coniophora nobis 
modo subtus tota levis est aut furfurosa , modo alveolis non- 
nullis sparsim ac potissimum in centro instructa, quibus 
signis naturam suam merulinam tradit. Merulium destruen- 
tem Prns. prout locus natalis illi faverit aut contra repu- 
gnaverit, biformem abire jam notaverat ipse Prnsooxius 
(Champ. | Comest. [1818], p. 13. et 14). Super eodem 
fungo etiam scripserunt. Bzrvisis (in Desvaux, Journ. de 
Bot. appliquée, t. I [1813]. p. 12-16) qui Merulium de- 
struentem Prns. et M. vastatorem ejusd. unam eamdemque 
sistere stirpem (Merulium. expansum. Brwv.) contendit, et 
forsan vir nobilis Scmwasz , dessaviensis (in Linnec t. XIV 
[18^0], p. 19/-200, sub titulo der. Hausschwamm), qui 
tamen de Boleto destructore Scunap. presertim, ut opina- 
mur, verba fecisse sibi visus est. 
Docta matrona , T. J. Husszv, gente britanna, et claris. 
Brnxruev, prior in suis Illustrations of British Mycology 
(t. T [1847 |, tab. nr), alter autem in suis Outlines of Bri- 
tish. Fungology (p. 256, n. 9. tab. m, fig. 1), Merulium 
laerymanten. Wvrr. accurate descripserunt et fidis iconibus 
depingi curarunt. 
* Inter sic dictos fungos, prz ccteris, ob molem inter- 
gnitur, eitandum est lignivorum 
Xylostroma giganteum To». (Fungi Meckl. sel. t. Y, p. 96. 
lab. vi, fig. 51) seu Tlacodium Aylostroma Prns. (Syn. F. 
dum i qua i 
p. 702) quod, opinante ill. Fruzsio (Elench. Fung. t. l. 
p. 208), non tantum e Thelephora crocea Scunap. (T. odo- 
rate forma? Fn. S. Mye. Ind. p. 186), verum etiam e 
T. suaveolenti ac T. setigera , Friesianis typis, et aliis con- 
generibus, variisque Polyporis et Deedaleis oritur. Speci- 
mina dieto nomine decorata, qu:e e truncis fagineis in- 
timis avulsa, in Stirpibus Vogeso-Ihenanis beati Movckor 
(fasc. VII, n. 689), et Fungis europ. exsiccatis (ed. nove 
ser. altera, fasc. I, n. 100) clar. Raszxnonsrir, exhibentur, 
ipsissimum referunt mycelium fomitiforme Polypori cujus- 
dam ampli et crassissimi (Pol. fumos? Prns. ?) quem Petri- 
fonte agri Compendiensis, julio mense, a. D. MDCCCLVII. 
in caudicibus Fagi demortuse lete vigentem multoties 
offendimus. Byssus Aluta DC. (Fl. Fr. t. VI, p. 10). que 
frequenter obvia tum Parisiis, tum in agro L gd i, 
esl flacodium Aluta Prnsooxio. (Disp. meth. Fung. p. ^3: 
18. 
