CAPUT OCTAVUM. 103 
ex quo medio assurgit. Clavaria. sclerotioides DC. CFI. Fr. 1. VI [184 5] 
, 
p. 29, n. 9/9"). Alia in suffuleri penetralibus altius demittuntur, atque 
modo sepulta consistunt aut raro in conspectum veniunt, modo contra, 
matrice arefacta tandem hiante, ex habitaculo protruduntur et humi deci- 
dunt. Sors hae est Sclerotio illo sulcato Dzsw. (in. Ann. Sc. nat. ser. m, 
t. XVI, p. 329), Caricibus et forsan analogis herbis infesto, ex quo Peziza 
Durieana  nostra!, vernali tempore, oritur. Sclerotium. roseum Mouc. (in 
Ad idem Sclerotium. durum. Prns. trahuntur a cl. LívrituÉ 
(in Aun. Sc. nat. ser. n. t. XX, p. 220) Sclerotium ovatum 
Senvnacugn, S. Hyacinthi Dun. et S. dipsaceum Fn. «E su- 
perficie talis fungilli «sporas manifestissimas in aqua, sub 
microscopio ,» diffluentes «hieme mitis vidisse asserit ill. 
Frigsis; quare, licet «Sclerotia , quatenus aspora , plantas 
*autonomas non fore censenda, variaque Fungorum imi- 
"tari incunabula,» non neget, «ne hanc similitudinem 
«nimis extendamus» monet, exemplique gratia Sclerotium 
durum Prms. «non alius esse fungi mycelium» contendit, 
quippe non modo non unicam et «definitam speciem» ex 
eo pronasei, sed «et Typhulas et Mucedines quatuor diver- 
"sorum generum» in eo parasitari declarat. (Cfr. Fn. S. 
Veg. Sc. p. ^77, not. 2, et p- ^79. not. 1.) Ignoscat vero 
Upsaliensis magister si dubium moverimus quin de vera 
omnium horum sclerotiorum natura erraverit que fructu 
edito adeo discrepuerint. Quomodo enim tute inter scle- 
rolia pariter aspora dijudicemus; nonne e contrario secura 
nota, fructu nempe, diseriminantur? Quare quis zegre con- 
tradixerit ill. Benkznao scribenti : «It is possible that such 
» formations as Sclerotium durum may be due to half a dozen 
*different fungi.» (Outlin. of Brit. Fungology, p. 58, in 
nota.) A Botrytide cinerea. Prns. vix differt D. erythropus 
Lzv. (loc. cit. p. $35, tab. vir, fig. 5) qua sclerotio de- 
presso quidem, at rubente utitur. 
Penicillii glauci Lixk mycelium, vulgo byssinum, quan- 
doque etiam in selerotia sincerrima , forma globosa et eras- 
situdine varia, extrinsecus aterrima (superficie e cellulis 
globosis ac perexiguis), intus autem de more candida et 
densissima, proptereaque a sclerotiis Botrytidis cinerec Pens. 
de specie neutiquam dissimilia, conglobari nos ipsi com- 
pertum habuimus ; atque e vel minimis horumee sclerotio- 
rum fragmentis humefactis Penicillium glaucum Lk. redux 
et lote fructificans deprehendimus. Alia insuper nobis oceur- 
rit ejusdem mycelii forma, qua» autem. Xylostroma mem- 
braniforme, hinc, postice scilicet, mire tessellato-asperatum 
seu minute tuüberculatum simulque sordide et saturate 
rubens, illinc autem, nempe in pagina antica, superna, 
velutino-byssinum referre videbatur. Eamdem, ni fallimur, 
nolat clar. Lévritré (loc. cit. p. 334). Nec possumus quin 
] :2 
per gum quidq g in Mycodermate me- 
senterico et M. Lagene Prnsoowit (Champ. Comest. p.8et9; 
Myc. Europ. t. I, p. 96) quorum etiam mentio est apud 
Tonerviuw (in. Act. hebd.. Acad. Sc. par. t. VII [1838], 
p. 383, not. 2); prioris faciem infernam (colliculosam 
primumque verisimiliter purpuream) iruginosam si vi- 
derit TunprwiUs, causa sane in eo est quod Penicillium 
glaucum Lk. abunde enixa fuerit; hic autem legitimus my- 
codermatis fructus postieus non nisi in aere, emerso fungo, 
nascitur. Penicillia et Coremia e sclerotiis oriri item auctor 
est clar. Benxeyxv (Introd. to Crypt. Botaiy, p. 977). Fun- 
gillus priorum f. is, scil. Stachylidium characeum 
Conn , Sclerotio Hippocastani Conn. insidet , ejusque legiti- 
mus fructus videtur, licet pro plantula aliena et parasitante 
fortassis habitus fuerit. (Cfr. Conp. Ic. Fung. t. I, p.21, 
tab. vi, fig. 278.) Nonnullos preterea Mucores in bysso 
primordiali sclerotia gignere, posteaque ex istis fructiferos 
assurgere palam est. (Cfr. Brnxerar Introd. to Crypt. Bo- 
tany, p. 267, et dissertationem in Journ. of the Hort. Soc. 
of London, t. III [1848], p. 91-98, de Mucedinibus cepi- 
voris, iconibus auctam.) 
! Prozzza Dunusasa. Tur. in litteris, cujus fungilli myce- 
lium inspissatum dieitur Sclerotium sulcatum Ron. et Mazz- 
m0, in. Ann. Sc. nat. ser. nr, t. XVI (1851), p. 329, et 
PI. Crypt. de France, ed. i, n? 1629. — MyogLiUM hoc, 
primitus sane vix conspicuum , parasitatur, currente vere, 
in meditullio culmi languidi Caricum ibidemque in Sclero- 
tium exiliter lineari-lanceolatum seu fusiforme, 8-15 mm. 
longum, rectum aut nonnihil incurvum, cylindricum vel 
obsolete triquetrum, glabrum, leve aut sulcato-striatum, 
extrinsecus (prater extrema cornua sepius albida) fuscum 
atrumve (maturum), intus contra niveum v. nonnihil ro- 
seolum informatur. Id sclerotii parenchyma e cellulis sti- 
patissimis, cohzrentibus , polymorphis, plerisque lineari- 
bus, anguste tubulosis et flexuosis, exterioribus solis 
exigue globosis et infuscatis, obtinet; cum absconditum 
diu creverit, culmi materni tumentis parietem longitrorsus 
scindit et per rimam apparet, donec cstivo sole maturatum 
ex arefacto nido desiliat. Deinde per longos menses inter 
gramina humi latilat et torpeseit, vitam autem, futureque 
