CAPUT OCTAVUM. 
105 
latet, nec nisi vere primo tumet carcerisque sui relaxatos frangit parietes, 
ut. Pezizam. Curreianam Brnx. in lucem, ipsum partim revelatum, edat! 
P. Candolliana Lev. (in Aun. Sc. nat. ser. rt, t. XX, p. 232 
6233, tab. vir, f. A), Sclerotii Pustulee DC. vernalis proles, 
sicuti expertus est clar. LévgnLLÉ; nec non P. Sclerotiorum 
Lis. cujus miram historiam erudite nuper conscripsit Eug. 
CoxwaNs , gandavensis. (Cfr. collectanea que inscribuntur 
Bull. des séances de l Acad. roy. des Sc. de Bruxelles , ser. v, 
t IX [1 860], fasc. 1, cum tabula.) Veremur autem ne 
Peziza illa Libertiana quae e Sclerotio vario Pxns. nascitur, 
non rite discrepet a P. tuberosa Bri. Varias conidiorum 
Species in fungillo recens nato seu sclerotioide deprehen- 
disse sibi visus est prolaudat dagator ; i 
E ; au- 
tem an vegetabilibus alienis occurrentibus deceptus fuerit. 
' Cfr. Diar. trimestre. Soc. Linn. Londinensis Dis ap 
p. 2147-149 (m. martio, a. D. MDCCCLVII). Occasione 
data, fungilli Curreiani, nondum rite adumbrati , descrip- 
tionem his in pagellis tradere liceat : 
Przza CunnEnwA : — * Mycelium : Sclerotium. roseum 
Move. et Nzsvz. Stirp. V.-Rhen. fasc. IX (1820), n. 884. 
— Morc. in Fn. Elench. Fung. t. IL (1828), p. 43, n. 96 d. 
— Kwzrr et Hanrw. Crypt. Bad. fasc. I (1898), n. 20. 
— Fn. S. veget. Scand. p. 478, n. 20 —** Fungus adultus : 
Peziza Curreiana Bxnk. msc. apud CunnEmw, in Journ. of 
the. Proceed. of the Linn. Soc. of London, t. I (1857), 
p. 119. — Peziza Curreii ejusdem Bxnx. in suis Outlines of 
Brit. Fungology (1860), p. 370, n. 108. — Mxcztiww 
generatur estate exeunte autumnoque in penetralibus cul- 
morum tum Junci effusi L. et J. conglomerati L. (ac, sal- 
tem verisimiliter, typorum affinium), tum etiam Scirpi 
lacustris Lixxa ; intumescit in sclerotium (clar. Kxzrrio 
prope Argentoratum, ad ripas Rheni, in Sceirpo lacustri 
autumnali tempore primum obvium) eylindricum , quan- 
doque autem hinc aut illinc tuberosum et deforme, utrin- 
que truncato-obtusissimum , longitrorsum sulcatum et 
striatulum, 8-15"* longum, 2-/"" crassum, nec non e 
parenchymate firmo, albido-roseolo (vamoenissime incar- 
nato-roseo ,» FriEsio monente), corticulaque fusco-nigrente 
factum; pars mycelii byssina, parca, in matrice immissa 
latitat ac in sclerotio extremo utrinque potissimum mani- 
festatur. Sclerotium ipsum totum reconditur; culmo autem 
gravido pedetentim arescente angusteque tandem secus 
longitudinem dehiscente, fungilli fructus e sclerotii parie- 
tibus rime contiguis, vere ineunte, exit. Peziza est ele- 
gantissima, tota fusca, glaberrima, elastica , eujus cupula 
tenuis, altiuscula, quin imo interdum quasi umbilicata , 
subhemisphzrica primum, mox autem infundibuliformis , 
8-12"" et quod excedit diametro metitur, marginem inte- 
grum mox deflectit, extus levis est, introrsum contra varie 
rugato-bullata, stipiteque colore vix saturatiore, gracil- 
limo, sepius contorto-flexuoso, tereti, fibroso-solido nec 
fistuloso, glaberrimo v. ima basi nonnihil tomentello , 
equali, 15-90"" longo, erectoque innititur. Tugcs an- 
guste elongate , nonnihil clavatee, obtusissime, 0"",97-08 
in longitudinem obtinent, crassitudinem vero circiter decu- 
plo minorem, et paraphysibus exiliter filiformibus parcis- 
que (iisdem paulo breviores) stipantur. Sronz octonz et 
vix ordinate in singulis ascis, angustissime et lineari-cylin- 
drice s. baculiformes, curvule, utrinque obtuse, leves, 
achroe, muticze plasmateque homogeneo replete, o"",008 
longitudine et o"",0015 crassitudine raro excedunt. Ante- 
quam germinent, multo crassiores fiunt et formam suam 
diverse mutant; e germinibus in fila crassiuscula intra die- 
rum decadem protractis , hysterosporas ortas non vidi- 
mus. 
Viget locis udis et turfosis, in imis culmis plante hos- 
pitis. Vivum perfectumque fungillum, in agro Londinensi 
lectum, aprili medio (a. R. MDOCCLX ) a cl. Friderico Cun- 
nEY benevole missum accepimus. Sclerotii autem, i. e. 
mycelii, vita autumnalis est. 
Forma et colore Pezizam bolarem nostram (in Ann. Sc. 
nat. ser. ur, t. XX [1853], p. 171 et 172), in quisquiliis 
carpineis circa Parisios hieme frequentem , nec non et P. 
Durieanam Tor. (supra, p. 103, not. 1) similiter sclero- 
tiigenam prorsus imitatur; ab utraque autem differt tum 
hymenio peculiariter corrugato-bullato, tum sporis ob 
formam et exilitatem longe dissimilibus. Sclerotii figura 
etiam alia est in fungillo modo descripto et P. Duriteana 
nostra que sepius, ut videtur, caricicola est. 
Sclerotium Pezize Curreiane Brnk. in formam culmi 
juncini interioris funditur et propter resticulas fibro-vas- 
culares sibi applicatas striis suleisve exaratur; medulle 
preterea utriculos stellatos suam intra substantiam , quem- 
admodum pietra fungaja lalorum quisquilia et lapillos 
incarceratos, fovet. Pezize' 2-h ex eodem sclerotio simul 
inordinate proveniunt, eo minores quo plures; hymenium 
earumdem plicato-rugosum Meruli faciem fertilem in men- 
tem revocat, interdumque umbilico cavatur quem crederes 
in stipitem ipsum descendere. Fungillus, docente Cunnzro , 
propter solitam vigendi rationem, aquatieus diei mere- 
iur. 
Selerotium quod in scirpo viget, tuberi fungi juncicola, 
de quo supra allata presertim valent, crassitudine quidem 
longe preestat , universa autem structura cum eo congruere 
videtur; quare licet nulli hactenus fructiferum occurrerit , 
vix dubitamus num plantam sistat diversam. Dolemus 
tamen quod aptata cultura illud periclitari nondum nobis 
licuerit, vivum enim nunquam vidimus. 
14 
