110 PROLEGOMENA. 
nus typus, et consimilia, hilo quapropter notata, e floccis quibus hinc aut 
illinc detinentur. Agaricum. racemosum. Pins. sylvestrem. semel tantum, 
Modoni agri Versaliensis, reperimus ; tuberculo utitur globoso, levi et ex- 
trinsecus aterrimo (nec luteolo, irregulari et scrobiculis notato, contra clar. 
LzvrnLEr enuntiata in. Amn. Sc. nat. ser. u, t. XX, p. 227); quo modo 
autem sclerotii hujus succedat generatio in Agartcis putridis, nulli, quod 
sciamus, plane hactenus innotuit; Prasoowo (in sua Disp. meth. Fung. 
[1797]. p. 15) subterraneum dicitur; nobis inter folia arida humi Jacen- 
tia, ut Benkenxo (Outl. of Brit. Fung. p. 510), in castaneto declivi sep- 
tentrionem spectante, agariciferum autumno jampridem obvium est?. Ver- 
' Errore sane delusus est laudatus auctor; quos enim 
notat. characteres fungicolam illum Sclerotii typum mani- 
feste, ut opinamur, denunliant qui Agaricum. cirratum 
Senn. (Brnx.) alere solet. 
* Nuper autem, scilicet februario medio a.D. MDCCCLX, 
dum fungos ommes frigore penetrabili misere congelatos 
in fagetis prope l'ontembellaqueum observaremus , fortuito 
incidimus in Agaricum adustum Pens. aterrimum et sube- 
rosum factum , cujus stipes alte in humo latens, mycelium 
albidum de specie parcum sclerotiaque inherentia hospitio 
exceperat. Fungillus alienus non solum matrici insistebat , 
sed etiam intima illius invaserat penetralia ; sclerotia glo- 
bosa ex albido fuliginea et dein aterrima in superficie fieri , 
exilibusque e mycelii resticulis pendere, aut paribus inter 
se connecti simul comperiebamus. Agaricus domum repor- 
tatus et arenae humide impositus, hospite in dies occulte 
crescente, pedetentim totus consumptus est, ita ut, insectis 
et putredine auxiliantibus, post sesquimensem in micas 
abiisse visus sit, nec superfuerit nisi ditissima maturaque 
sclerotiorum copia. Ex his alia rape, alia vicie pisive 
semen mole equabant; omnia autem globosa, admodum 
levia, glabra aterrimaque se prastabant. Aprili mense ea 
sevimus; torpuerunt cuncta ad extremum usque augustum 
insequentem, quo tempore e singulis assurgere coeperunt 
stipites albido-cinerei, filiformes, 3-5 centim. et quod su- 
perest alti, diametro autem vix millimetrum excedentes, 
flexuosi, ad lucem pertinaciter vergentes, e basi perquam 
exili et sepissime contorta sensim crassiores et rigidiores, 
solo tenus pilis patentissimis albis laxisque instructi , supra 
glabri, sed undique et inordinate, ad apicem usque atte- 
nuatum, ramusculis rigide divaricatis, simplicibus, milli- 
metrum circiter longis et capitatis ornati. Per quindecim 
dies et quod excurrit singuli stipitles semel emersi creve- 
runt et guttas aqueas modo limpidissimas , modo turbidu- 
las, alternis vicibus evanescentes et renovatas , super conidia 
(stylosporas BznkrLso) paulatim in globum mollem coa- 
cervata, e summis ramusculis sudarunt. Plurimi abeunte 
septembri jam obsoleverant aut toti perierant , etiamsi ne 
minimum quidem induerant pilei vestigium ; pauciores ad 
medium usque octobrem vitam suam protraxerunt. Stipes 
unus, ceteris rigidior et crassior nec plus solito conidiorum 
egenus, pileum decimo calendas octobris nascentem mon- 
stravit, qui autem abortus est et contabuit nonis octobris, 
priusquam semili diametro t. Conidia (quee 
nullus hactenus, ni fallimur, vidit aut saltem adumbravit) 
ovoidea vel oblonga, o"" 0065-01 in longitudinem obti- 
nent, nec plerumque 0"",00/ crassiora fiunt ; rarius quasi 
lineari-cylindrica et solito subduplo longiora, semper autem 
continua sive unil duntur. Sibi invicem 
oblique primum herent, et in monilia brevissima, flexuosa 
ramosave connectuntur; cito autem alia ab aliis solvuntur, 
ex albido nonnihil fuscantur, simulque in globum adgluti- 
1 1 qu 
1a depr 
nata consistunt. Sata maxime augentur et in fila prelonga 
abeunt. Ramusculi capitati quibus conidia hac efferuntur, 
tot. Stilba, monentibus clariss. Fnirsio (Erpicr. Syst. Myc. 
[1838], p. 9o, n. 323) et Benxznxo (Introd. to Crypt. 
Bot. [1857], p. 365), prorsus referunt, et quid satius de 
Stilbis et consimilibus sentiendum sit, ni fallimur, aperte 
demonstrant. Eadem conidia acervata a PEnsooxio dicun- 
tur primum veapitula aquosa pellucida » (Disp. meth. Fung. 
[1797]; p. 106) seu «capitula hyalina evanescentia» (Syn. 
Fung. [1 801], p. 390), postea autem «pileoli sine dubio 
«non explicati» (Myc. Europ. t. lll [1828], p. 382). Notat 
idem auctor pileum sincerum utplurinium desiderari, nescit- 
que an fungillus pro varietate monstrosa alicujus Agarici , 
qualis ex. gr. Ag. tuberosus Bururanpr, merito haberetur. 
(Disp. meth. Fung. l. c.) Pensooxro assentit ill. EnnzxpEnctus 
qui portentosam Agarici nostri generationem exemplo Aga- 
rici Rotule Scop. (Ag. androsacei Burr. Fung. Gall. tab. 64 . 
et tab. 569, fig. nr) vel Agarici Aueri Sar. et Nzs (in Vor. 
