CAPUT OCTAVUM. 111 
nali contra tempore, nempe aprili mense currente, anno D. MDCCCLVII, 
Coprinum gracillimum vidimus (a Coprino stercorario Burr. Champ. t. VL, 
p. 398-^02, tab. 68 et 88, non multum dissimilem sed longe minorem) 
in sclerotio (analogo quoad originem Sclerotio vario Prns.") atro, globoso, 
Act. Acad. Nat. Cur. t. IX [1818], p. 250, tab. vr, fig. 19) 
interpretandam censet, proptereaque existimat olim inqui- 
rendum esse a quonam Agarico simpliei 4g. racemosus 
Prns. aberret. (Cfr. ejus Sylv. Myc. Berol. [1817], p. 31, 
n. 61*.) Fungillus Persoonianus item vix genuina species 
est ill. Furzsio , sed potius Agarici tuberosi Bur. monstrosa 
progenies. (Cfr. illius Syst. Myc. t. I [1821], p. 133, in 
nola, et Ind. ejusd. operis, p. 38; Elench. Fung. t. I 
[1830], p. 19, sub n. 11; dissert. de Agaricis Persoonia- 
nis in Linnec t. V [1830], p. 731, n. 492; Epicr. S. Myc. 
[1838], p. 90, n. 223; nec non Monogr. Hymenom. Suec. 
[1857], p. 160, n. 26.) Porro Agaricus si quis genuinus 
et bene discriminatus dici meretur, ille sane Ag. racemosus 
Prns. est; etenim quis alius notis peculiaribus adeo insi- 
. gnitur, et quis magis sibi constat, nostra sicut experi- 
menta docent? Licet indubiam eum Ag. tuberoso Bunr. 
affinitatem ostendat, longe ab eo quasi ex omni parte dissi- 
milis est. Agarico Rotulee Scor. prolifero vix etiam legitime 
comparatur. Huic enim conjecte similitudini obstat primum 
quod e vertice stipitis Agarici racemosi Pensoown , pileus si 
defuerit, nulla conidia oriri soleant, ita ut apicem hunc at- 
tenuatum sterilemque capitulis conidiferis vix cquiparare 
liceat ; secundo quod stipituli pileati (nunquam autem, 
quod sciamus, conidiferi) qui ex Agarici. Rotule Scor. 
(etiamque, ut videtur, Agarici Aueri Sanz. omnino affinis) 
slipite, sepius adulto nisi quidem senescente, passim nas- 
cuntur, hujusce suffuleri velut sinceri rhizomatis adventi- 
lias, quamvis legitimas, innovationes constituant, et sicuti 
autopsia comperimus (Cavilla agri Versaliensis, septembri 
mense, octobrique luculentius, a. D. MDCCCLX), ex illius 
medulla pallida , scissa prius epidermide s. corticula fusca, 
prodeant. Stipes contra Agarici racemosi Pns., statim atque 
eterra emergit, ramusculos suos eniti incipit, qui propterea 
cum eo simul creseunt, nec multiplicantur nisi prout ipse 
elongatur; quapropter etiam eidem omnino continui sunt, 
ut aculei epidermidi aut spina ligno plante vasculiferz. 
Ideirco minime miramur cur clar. BEnkzrev, nostri LevgruLEr 
(dissert. de Sclerotiis, p. 227) exemplo, nuper pronuntia- 
verit se nunc persuasissimum habere Agaricum racemosum 
Pznsoowi, in Britannia perrarum arescendoque nigrentem , 
pro mera forma seu abnormitate Agarici tuberosi Dura. 
neutiquam esse habendum. (Cfr. Bgmx. Outlines of Brit. 
Fungology, p. 118, n. 111.) 
Quod ad cognomen attinet quo Prnsoovio placuit tuber 
natale fungilli nostri signare, cum vero non quadrat nisi 
sane post stipites conidiferos perfecte evolutos, totamque 
propterea consumptam et exhaustam sclerotii medullam. 
Sclerotiis autem omnibus, cujusvis fungi sint contracta 
mycelia, sors ea est. Monitum tamen volumus lectorem 
sclerotia Agarici racemosi Pensoown, licet slipites plures 
singula agere, prout crassa aut exigua sunt, valeant, nec 
pariter prima vegetatione cuncta extenuari, neque etiam 
omnia e somno simul excitari, primo post hiemem natalem 
ingruente autumno ; inde facile colligendum esse sclerotium 
idem plures annos durare, et fungillorum messes singulis 
autumnis verisimiliter iterare, donec integrum consump- 
tum fuerit. 
* Sclerotium. varium. Prns. sero autumno, hieme cur- 
rente, vernalique tempore, in cellis et locis obscuris, oleri- 
bus variis et maxime radicibus carnosis Daucorum putres- 
centibus mire polymorphum. innascitur ; pulvinulos velu- 
tinos, recte monente clar. MazERI0 (in suis PI. Crypt. Gallic, 
ed. altera, fasc. II [1837], n. 79, et fase. XXXIII [1850], 
n. 1636), primum refert, qui pedetentim nudantur, gla- 
brent, et ex albido nigrescunt. Mycelium interea byssinum 
at vix conspicuum, in matrice corrupta et in dies magis ac 
magis tabescente, late longeque serpit ac diffunditur, pul- 
vinosque exsertos et floccos niveos ubique inspersos alere 
videtur. Selerotia autem in intimis subiculi (daucini saltem) 
vix ulla generari compertum habuimus. Sclerotii varii Pens. 
evolutionem accurate observavit Joannes RzpevrIscu cujus 
librum conferas de Flora Neomarchica, p. 361, n. 1238, 
lab. 1v, fig. 16. Historia autem fungi hujus longe auctior 
clar. Eugenio Comwaws, presbytero gandavensi, debetur, 
cui mulifaria conidiorum aut spermatiorum proles, nulli 
antea obvia, innotuisse videtur. (Cfr. laud. auctoris disser- 
tationem de genesi et metamorphosi Pezize Selerotiorum 
Lisenrus, in. Bullet. de l'Acad. des Sciences, des. Lettres et 
des Beaux-Arts de Belgique, ser. altera, an. XXIX, t. IX, 
manip. 1, a. D. MDCCCLX ineunte editam, cum icone.) 
Sclerotii varii Pens. tubercula, dum vere crescunt , humoris 
aquei et limpidi guttas crassas abunde sudant, ita ut iisdem 
diu noctuque , donec perfecta , nigra scilicet glabraque, eva- 
serint, semper obruantur. Parem destillationem insuper 
vidimus in Sepedonio cervino Fm. quo Peziza Acetabulum 
L. maio mense anni currentis misere opprimebatur; nec 
non in Penicillio glauco Lk. cujus crusta seu membrana 
subereo-villosa, crassissima, nature Xylostromalis eemula , 
acelo ex bacis iub idet L. intra lagenam vitream emersa 
innatabat. Nec aliter stillant. capitula Clavicipitum , sicut 
