CAPUT OCTAVUM. 113 
III. — Multo magis miramur sclerotia sincerrima in fungillo thele- 
phoreo, nempe in Hypochno centrifugo adesse. Hac osllifiee signamus 
nonnihil furfurosus et 9""-/4"" diametro metitur; color illi 
ut et stipiti dilute carneus. equo fere modo ubique inductus. 
Lauzrua inequales, obtuse adnatze, tenues, confertiuscule 
albideque, basidiis anguste cylindrieis, vix exstantibus, 
stipatissimis et singulatim tetrasporis vestiuntur. Sromx 
ovatz, nonnihil reniformes, leves, alba, 0?".0065 circiter 
longi, nec 0"",0035 crassiores, sterigmate brevi et tenuis- 
simo singule primum nituntur. Cystidia vix conspiciuntur 
aut prorsus desiderantur. Spore sat; cito augentur, salva 
forma ovata , et utrinque in fila subinde ramosa abeunt. 
Oritur in Agarico pulverulento Burr. putrido, et potis- 
sime in illius lamellis; quapropter juxta quercuum truncos 
solo tenus excisos, aut radices cariosas partim emersas sc- 
pius reperitur; inde etiam comprobatur nomen sclerotio 
primordiali a b. Topzo impositum. 
Selerotia novella adultave autumno abeunte anni D. 
MDCCCLIX , currenteque hieme proxime sequenti , abunde 
collipere in quercetis et castanetis agri Versaliensis, Mo- 
doni presertim et Caville, nobis contigit, qui matura 
domi sata aprili mense a. D. MDCCCLX, fructus fere om- 
nia enixa sunt a medio septembri ejusdem anni in serum 
usque autumnum. Sclerotia consimilia , aut agaricigera aut 
nondum germinata, item in sylvis Cavillanis, medio octo- 
bri MDCCCLX, offendimus, reliquiis Agarici pulverulenti 
Burrianp: (aut forsan Ag. fusipedis ejusdem auctoris) adhuc 
herentia. Specimina hec fungillos vernis nostris multo 
graciliores exhibebant, quippe illi inter folia nonnihil suf- 
focati viguerant. 
Animadvertendum est lsariam agaricinam Prns. Disp. 
meth. Fung. p. lii, tab. ur, fig. 6 (Isar. agaricinam et ci- 
trinam. ejusdem in sua Syn. Fung. p. 688 et 689, n. 4 
et 8; Isar. citrinum Drrwamo ap. Srunx, Deutschl. Fl. 
sect. 11, t. E [1817], p. 75, tab. xxxvi, et Conn, Ie. 
Fung. t. IV [1850], p. ^7, tab. x, fig. 132; Isar. epiphyl- 
lam Vn. Syst. Myc. t. IIT, p. 276, salt. fide clariss. Gulielmi 
Nyraxpnr in Herb. Mus. par), simul eum. Agarico nostro 
sepissime crescere ; hactenus autem ignoravimus quid sit 
ex hoc consortio colligendum. 
Agaricus cirratus noster e suo sclerotio sepius exit in 
figura resticule tenuissimz , teretis, :qualis , flexuosce aut 
contorie, albo-sericez&, primum glaberrime, at deinde 
exilissime fibrillosz s. pilos, instar radicularum recentium 
omnis plante vasculifere; hec statim ac e terra emersit, 
flocculos crassiores aequo solo tenus agit quorum ope ob- 
firmatur, simulque plus minus inerassatur et si lux non 
MAR AS P3 
Pilei initia globulum deplanatum referunt qui pedeten- 
tim in discum nonnihil umbonatum dilatatur, lamelli 
in dies latioribus et manifestioribus factis subtus augetur. 
Fungillus ideo (encarpiun. ['TnAvrIX. ] dieimus) speciem 
suam absolutam , minimus quidem, imo quasi ubi in lucem 
venit, festinanter induit, deinque ex omni parte simul in- 
crescit, nec nisi post duplicem mensis trientem ex quo e 
terra prodiit, perfectam obtinet crassitudinem maturaque 
semina spargit. 
Consimilis encarpii generatio Agaricis gymnopodibus 
vulgo impertita videtur; sine negolio etiam deprehenditur 
in Cantharellis et Craterellis quorum inchoamenta vel ocu- 
lis inermibus aperta patent. In his enim stipes jampri- 
dem elongatur verticemque nudum et attenuatum attollit , 
quando pileus ex hoc acumine demum retuso et in orbem 
seu campanulam reflexo efformari incipit. Nec secus se ha- 
bent Boleti velo destituti. (Cfr. super Hymenomycetum ortu 
et incremento sapientissima el sagacissima beati J. Scuxrrzm 
dicta in ephemeride Schlechtendaliana quee Linea inscri- 
bitar, t. XVI [1842], p. 168 et seq.) 
E contrario velatos apud typos, primordia fungi totius 
in globum quasi homogeneum initio contrahuntur; subinde 
vero prima laminarum et summi stipitis indicia in globi 
meditullio, supra centrum apparent; quare si paulo post 
plantam nondum explicitam dissecueris, pilei marginem 
imo stipiti, mediante velo, adhzrentem, hymeniumque in 
cella undique clausa generatum conspicis. Pediculus autem 
postea sucerescit pileumque diu conglobatum magis ac 
magis evehit, donec id globi in umbellam , ex veli rupti 
segmentis fimbriatam expandatur, reliquo velo manulez e 
summo stipite demisse speciem reddente. 
Universa haec explieatio quandoque intra tegmen uni- 
versale, volvam , ut aiunt, succedit, Amanitis monstranti- 
bus; volva autem indole maxime variat, licet ex extima 
globi primordialis modo memorati parte semper constet, 
sicut verbo et adumbratione demonstrare conatus est clar. 
P. Puogpus in suis Plantis crypt. Germanie venenatis (p. 13 
et 15, tab. 1, fig. 15-19, el tab. ir, fig. 9). Volvam per- 
fecliorem, continuam scilicet crassamque obtinent Amanita 
aurantiaca. Bottianpr, À. vaginata ejusdem (utraque sub 
Agarico) et consimiles qu», opinante Antonio a Ban (in 
Dot. Zeit. t. XVII, p. 393, in nota), Gasteromycetum evo- 
lutionem imitantur; tenuiorem contra, pileo arétius appli- 
citam, et in fragmenta exigua maturissime tessellato-dif- 
fractam Amanita, rubescens , citrina et muscaria Pensooviu , 
defuerit pileum explicare incipit ; luce autem aut 
parciore facta, stipes gracilior et longior protrahitur nec 
pileum promere satagit. 
ffinesque typi. Velum si una adfuerit, volv:e hinc conti- 
nuum est; illud vero quandoque deesse testatur Amantta va- 
ginata Burr. (sub Agarico). Volvce minus perfect: analoga 
15 
