CAPUT OCTAVUM. 115 
IV. — Ut nulla fere fungorum basidiophororum tribus sclerotiis foret 
plane destituta, analoga occurrunt tubera vel inter Gasteromycetes, vide- 
Lzv. in Ann. Sc. nat. ser. it, t. XX [1843], p. 225, in 
nota.— Corticium arachnoideum Brux. in Ann. and Mag. of 
Nat. History, ser. 1, t. XIII (1844), p. 345, tab. 1x, fig. 3, 
et in suis Outlines of Brit. Fungology (1860), p. 273, 
n. 3 (suadente clariss. C. E. Bnooxr quocum fungillum 
nostrum communicavimus). — Froccr albi et tenuissimi 
nunclaxi vagique expanduntur et araneum prorsus mentiun- 
tur, nune contra densius texuntur, e centro definito in or- 
bem quoquoversus tendunt et suffulero applicantur. Donec 
araneosum habitum retinent, steriles sepius consistunt ; 
qui autem fuleimini, quodcunque sit, aretius inhwrent, 
basidiorum corymbos enituntur quibus contiguis quasi teg- 
mine niveo velantur. Basin obovato-elongata, 0?".01-09 
longa, obtusissima et pleraque in summis floccis ecspitose 
conferta, sterigmata duo vel quatuor tenuissima erectaque 
singulatim exserunt quibus tot sporz postea suffulciuntur. 
Sronz mature ovoidez, leves, uniloculares , plasmate ho- 
mogeneo et achroo farte, 0"",005-007 in longitudinem 
et 0"",0035 in crassitudinem obtinent. E floccis sterili- 
bus potissimum oriuntur modo innumera , modo parciora, 
capitula velutina et alba qua» increscendo glabrescunt, et 
helvolo badiove colore sensim fucatiore inficiuntur ; ea om- 
nia tandem tot sclerotia sistunt globosa vel irregularia, 
crassitudine varia, alia enim molem seminis Papaverum, 
alia grani cannabini et quod excedit sequantia , cuncta satu- 
rate castanea, interdum nonnihil variegata, pariter glabra 
et e parenchymate d Ibid 
solido 
facta. Haccce 
floccis postmodum evanidis et omni fungilli vestigio super- 
sunt, suffulero aliquandiu haerent aut humi decidunt, no- 
vamque prolem matri simillimam, opportuna redeunte 
tempestate, seminum more enituntur. 
Crescit totum fere per annum, at potissime autumnali 
hiemalique tempore, in corticibus aridis et lichenosis, 
maxime in iis qui humi jacent, nec non in foliis et quis- 
quiliis acervatis, seepius locis umbrosis et. suffocatis, inde 
lucifugus merito dici potest. Semper enim lucem nimiam 
declinat, quare si truncis stantibus aut lichenibus insitis 
(hisce propterea pedetentim decoloribus et pereuntibus), in 
umbrosis sylvarum vel ambulacrorum heserit, aegre ibi- 
dem, obstante sane fulgentiori lumine, fructificat, nec nisi 
sclerotia edere valet. Perfectissimus contra ex omni parte 
absolvitur in pagina corticum foliorumve delapsorum que 
solo humido incumbit, aut in terram ita convertitur ut lux 
parca bysso crescenti affulgeat. 
Monitum lectorem volumus fungilli nostri floccos, et ste- 
riles copiosissime inter ceteros, cristallis obrui calcareis, 
albis, aliis breviter linearibus, aliis contra globosis et amor- 
phis, que, affuso acido ex sulphure, statim omnia indis- 
eriminatim solvuntur et in bacillos multifariam fasciculatos 
convertuntur. Tidem flocci septis illis frequentissime utun- 
lur quce ampulla laterali aucta videntur; inde etiam tales 
se habent qualia fila fertilia in Zygodesmo fusco Con». apud 
clar. Benxervw. (Introd. to. Crypt. Bot. p. 298 et 300, 
fig. 68 9), nempe geniculatos seu imperfecte articulatos. 
Assimulata autem g lationis species ex eo, ni erraveri- 
mus, provenit quod ramulus sub septo, de more, a latere 
natus, subito infleclatur, brevissimus persistat, et capilla- 
mento materno arctissime vertice adhereat. Consimilis for- 
san origo est cellulis orbiculiformibus ( Schnallenzellen ) 
quas in floceis Hypomycetis Daryani nostri, deprehendisse 
Sibi visus est clariss. Antonius a Dam. (Cfr. Bot. Zeit. 
t. XVII [1859], p. 395, tab. xu, B, f. 17.) Filamenta fangi 
modo descripti, quod ad incrementum seu tumoris figuram 
atlinet, quam juxta singula dissepimenta gerunt, admo- 
dum imitantur capillamenta fungina qua clar. Arminius 
Scuacim tum in. utriculis infuscatis radicum Epipogi Gme- 
lini conclusa, tum iisdem radicibus extrorsum incumbentia 
observavit; atque etiamsi laudatus auctor insolitam :spe- 
ciem de qua agitur interpretari non tentaverit, eam tamen 
e ramis abortivis vel innovationmm rudimentis pendere 
censuit. (Cfr. Sonacmr, Pflanzenz.. p. 138 et 139, tab. vr, 
fig. 13 m, a.) 
Erunt sane qui mirabuntur cum audierint fungillum 
byssinum , fragillimum et fugacem, qualis Hypochnus cen- 
trifugus de quo his in pagellis loquimur, culturze domesticae 
non repugnare; rem lamen certo certiorem cognitam et 
iterato expertam habemus. Fungilli enim sclerotia, in cor- 
lieibus aridis humi stratis durante hieme abundantis- 
sima collegimus, que sub finem aprilis (a. D. MDCCCLX) 
in arena domi sevimus. Hec torpuerunt ad extremam 
usque astatem, quo tempore arena in qua sepeliebantur, 
quasi araneo tenuissimo velari incepit. Septembri medio id 
aranei ex hymenio seminifero niveam passim induerat spe- 
ciem, simulque longe lateque quoquoversus serpserat. Inde 
per longos menses fungillus sese magis ac magis explicuit , 
haud secus atque si illius disseminatio omni arte industria- 
que humana vacasset. Sclerotia autem medio octobri effossa 
quidquam detrimenti, licet floccis sparsis obsita, nondum 
passa fuisse videbantur; colore enim, duritie, crassitudine 
et parenchymatis seu meditullii integritate talia se presta- 
bant qualia terre vere credita fuerant. 
F'ungina inter tubera quorum crescendi modum et foe- 
cunditatem investigare unquam studuerimüs, sola nostri 
Hypochni: centrifugi sclerotia cum dictis clar. LevguuE: 
circa Agaricorum ortum quos e stirpe tuberosa prodire 
novit, quodammodo congruunt. Etenim Agaricus cirratus 
15. 
