118 PROLEGOMENA. 
cinerec: Pens. (Disp. meth. Fung. p. ho et A7, tab. ur, fig. 9) mycelium 
floccosum in arbusculas discedit, fecunditate neutiquam impares iis qua e 
sclerotiis dehiscentibus assurgunt. Selerotia, ni nos omnia fallunt, munus 
idem explent quod. rhizomata hypogza variaque bulborum genera apud 
plantas perfectiores; etenim fungi vitam estate hiemeve torpentem, tu- 
tius quam byssus primaria fovere servareque valent!. Sclerotia namque 
autumno seriori hiemalive tempore, rarius cstate currente, informantur, 
nec nisi vere vel autumno anni subsequentis fructus promere solent. (Cfr. 
Ann. Sc. nat. ser. m, t. XX [1853], p. 37, in nota, et p. 48, n. 9?.) Cae- 
terum 1n hoc sentire clar. Levgm,r: preelaudati auctoritate nitimur. (Cfr. 
comment. ejus de Sclerotiis sup. citatam, p. 2/11 et 9/19.) 
* Hoc etiam inter Myxomycetes obtinet qui sclerotiis 
frequenter utuntur. Selerotia enim prorsus imitantur mul- 
lifariz ille. glebule initiales Myxogastrium Fries, modo 
contractz , modo effuse et placentiformes, leves aut colli- 
culos, flavidae, aurantiacz, virentes aut fusca, cere na- 
turam cmulantes, toteque ex utriculis globosis v. ovatis, 
sepius inzqualibus et vix (aqua affusa) cohzrentibus aut 
facile disjungendis composite; que nunc in mediis sic dic- 
larum. Phlebomorpharum resticulis quasi nodi informantur, 
nunc ex earumdem apicibus peculiariter inspissatis et coa- 
litis oriuntur, vel extremum Mesentericarum limbum in- 
crassatum struunt, ac reliquo mycelio mox evanido vel 
destructo sole supersunt, tuncque arescunt, donec, jove 
iterum favente, aquam combibant et in Phlebomorpham aut 
Mesentericam novam , sterilem fertilemve , ipse explicentur. 
De hoc lete versicolore sclerotiorum genere quod hieme, 
inter folia coacervata et in stipulis quisquiliisve , sexcenties 
observavimus, conferas caput 1 (p. 46-19) dissertationis 
Baryane supra laudate de Myxomycetibus, in Zeitschrift 
für wissenschaftliche Zoologie , t. X (1859). 
* [n utroque loco hic citato nos errasse videmur aut de 
Sclerotio Pustula. Caxponum, aut de Clavaria s. Typhula 
quam ex hoc tubereulo pronasci affirmamus. Hinc enim 
clar. LíÉvsiué Pezizam, nempe P. Candollianam suam , e 
sic dicto Sclerotio Pustula DC. ortam vidit (efr. Ann. Sc. 
nat, ser. 11, t. XX, p. 233, tab. vir, fig. A); illinc etiam 
Clavaria. sclerotioides DC. (FL. Fr. t. VI, p. 29, n. 219*) 
quam Typhulam Fmresro. imprudenter fortassis diximus, 
sclerotio cuidam Gentianis infesto nec a Sclerotio Semine 
Toner, docente clar. Lévgru£ ( Dissert. cit. p. 331), diverso 
inseritur. Clavaria Gandolliana a clarissimo Movcror adum- 
bratur in Pensooxu Mycologia europea , tab. xr, fig. 1 eto, 
quas icones ad suam Phacorrhizam sclerotioidem clar. Pzn- 
soox (Myc. europ. tom. I, p. 193), judice eodem b. Mov- 
eEoT, perperam traxerit. (Cfr. Fn. Elench. Fung. tom. I, 
p. 238, sub Pistillaria phacorrhiza Fn.) Unum saltem restat 
certissimum , nostrum scilicet Sclerotium Pustulam grani- 
forme, spharicum, exiguum, nigrum, et in foliis caulibus- 
que Éryngüi campestris L. humi putrescentibus autumno 
hiemeque natum, gracilem Typhiule speciem , Typh. lactee 
nostre (supra p. 106, not. 2) 
septembri octobrique mense anni proxime sequentis (nempe 
a. R. MDCCCLID) domi cultum enixum fuisse. Animadver- 
tendum insuper est nos, loco citato, subiculum hypogeum 
maxime analogam, extremo 
Pezise tuberosee Bvrvianpt, olim apud. Sowensxvu (Engl. 
Fungi, t. l, tab. rx) Lycoperdon Tuber dictum, pro 
Sclerotio stercorario DC. dubitantes habuisse, cui e contra- 
rio, pronuntiante cl. Lévgrrié (Dissert. sup. cit. de Scle- 
roliis, p. 398), Agaricus stercorarius Burr. rite insideret. 
Quid mirum autem quod ex tot mancis Sclerotiorum de- 
scriptionibus et iconibus huc usque evulgatis, tutum eruere 
criterium nondum potuerimus eujus ope Sclerotia illa sin- 
gula in que unquam inciderimus, nomine certo value- 
rimus salutare? Quis negare velit pleraque aut quoad ori- 
ginem aut quoad fructum, fungis minus notis meritissimo 
fore annumeranda? Pezize tuberose Burr. stirps bulbosa 
eujus inchoamenta nulli fortassis hactenus innotuerunt, 
maxime etiam imitari videtur Sclerotium compactum DC. 
(FL. Fr. t. VI, p. 112) quod in herbario Candolliano gal- 
lico, e thesauris Muszi parisiensis , vidimus , cujusque fruc- 
tus ignoratur. Olim autem erit comperiendum sitne Peziza 
tuberosa Burt. reapse diversa a P. Sclerotiorum. Linznmux, 
solita legitimaque, docente sagacissimo viro Eug. Corwass 
(vid. supra p. 103, not. 1, in fine [p. 105], et p. 111, 
nota 1), Sclerotii varii Pens. genitura. 
