CAPUT OCTAVUM. 119 
Nunc autem satis multa de Sclerotüs. In exponendis quz ad ea spec- 
tant, longiore si fortassis usi fuerimus sermone, venia in eo sit quod 
myeelii genus pre cseteris studiosa dignum indagatione constituant. Re- 
stant quidem multae alize forme fallaces et minus nota, illa nempe my- 
celia quee ill. Fnrzs amphibola declarat. (Cfr. ejus S. Veg. Scand. p. b22- 
223.) Hzcce ut Ozonia, Racodia (Byssus eryptarum | Lawx.] DC. Fl. Fr. 
t. IL, p. 67), Rhizoctonie, Dyssi plurimae, nec non genera pariter spuria 
quz supra memorantur (p. 99-101), in summi Frursi et clar. LevgiLLEP 
scriptis presertim enumerantur, minus autem illustrantur. Attamen docu- 
menta plura vario in hoc argumento prestare vix ulli hodiernorum my- 
cologorum contigit. Super Fibrillaria Prns.? saltem et Rhizoctonia DC. nil 
certius, his in temporibus, innotuisse videtur quam qua 1n libro nostro 
de Fungis Hypogeis (p. 9, in nota, et p. 188-195), decem abhinc annos 
edito, continentur. Circa Filazomorphas pauciora ibidém (p. 4 87) attuli- 
mus quam ut, hie occasione data, in argumento aliquantisper denuo 
versari non liceat. 
VII. 
De vera Fhizomorpharum natura multum disceptatum est^. Plurima, 
alt Frizsrus, quee nil nisi radices plantarum perfectiorum personat, nullo 
' Videsis ejus Syst. Mycol. passim et maxime t. III, 
p. 201-267; Syst 
et 212-219, ultimas femonstrationis; et. Summ. Veg. 
is Orb. Vegetabilis paginas 199-201 
Scand. passim ac precipue p. 518-525. 
* Cfr. varias illius dissertationes ac pre ceteris supra 
laudatam que de Sclerotiis speciatim tractat. 
?. Fibrillarie forma videtur Mini Agaricum candidum , 
radicibus arborum fibrosis simile, inter humum et lignum v. 
lapidem. innascens, in hortis florentinis. (Vov. Pl. Gen. 
p. 125, n. 22.) 
* Locupletissima de Rhizomorphis commentatio in Actis 
Academie Scientiar. Holiniensis ad annum D. MDCCCXIV 
(p. 201- 236, tab. 1x) evulgata, illustri viro Erik Acnamio 
debetur, praeter ea que ad earumdem historiam illustran- 
dam ipse etiam in sua Lichenographia universali (p. 118, 
119 et 587-591, lab. xu, fig. 7-8), a. D. MDCCCX 
Gottingc edita, antea attulerat. Character generis Rhizo- 
morpharum sequentibus verbis, suecum apud magistrum , 
traditur : « eceptaculum universale elongatum, lineare vel 
«filiforme; simpliciusculum vel ramoso-proliferum , ramis 
*non raro anastomosantibus; aut basilare-erectum, pen- 
«dulum vel prostratüm, aut in duas vel plures directiones 
«oppositas subrepens subadnatum; cortice membranaceo, 
«glabriuseulo vel pubescente, sive vellere lanuginoso ob- 
«ductum; intus stuppeo-fibrosum, compactum , raro sub- 
vfistulosum. Receptaculum partiale subglobosum, sessile 
evel subpodicillatum , sparsum, solitarium vel conglome- 
«ratum, e substantia thalli corticale formatum, maturum 
«pulvere fructifieante refertum , foramine pertuso aperiun- 
«dum. » Rhizomorphe in basilares s. lichenoideas (e quarum 
numero sunt fih. chordalis , lippotrichodes , setiformis , sub- 
terranea. et plures quas tacemus), et reptatrices seu fungoi- 
deas (quales sunt filiz. subcorticalis, capillaris, Xylostroma , 
alieque) dividuntur; fructus autem omnium, preter Rhi- 
