CAPUT OCTAVUM. 134 
VII. 
I. — Dantur autem mycelia rite cognita quorum exemplo nonnulla ex 
amphibolis explicari queunt. Mycelia, ex. gratia, quorumdam Hymeno- 
mycetüm sincerrima, nec preeter assuetam legem evoluta, Ozonii nomine 
quotidie salutantur. In. Musei parisini mycotheca, sub Ozonii (vel Byssi 
intertextce DC. Fl. Fr. t. Il, p. 68) titulo, reponuntur splendida mycelia, 
pleraque nondum fertilia, lzete autem dilutiusve fulva, Agarici illius Ma- 
zeriani (scil. Ag. [ Coprini] radiantis Maz. in. Amn.. Sc. nat. ser. 1, t. XIII 
[1828], p. 206-217, tab. x, fig. 1, et Pl. Crypt. Gallice, edit. altera, 
fasc. 1 [1836], n. 315; Coprimi radiantis Vn... Epicr. Syst. Myc. p. 248, 
n. 9/4) qui parietibus recentibus innaseitur olimque apud Sowrmsuw 
(Engl. Fungi, t. V [1799], tab. 1^5) Lycoperdon radiatum, junior equi- 
dem ac nondum expansus, nuncupatus est!. Nuper etiam audivimus clar. 
reque nonnihil viscido , achroo et parco agglutinantur. Cu- 
pulas non nisi immaturas hactenus vidimus. Utraque fun- 
gilli forma, qualis saltem nobis in presenti suppetit, iodo 
soluto si madefit, colore caeruleo neutiquam inficitur. 
Non possumus quin obiter moneamus Helotium aureum 
Pznsooxir, propter crescendi modum naturamque siccam 
et induratam qua insignitur, ad similitudinem etiam acce- 
dere Lecidee resine Fmmsu (Obs. mycol. t. I [1815], 
p. 180) quam vero color testaceus aut sordide ochraceus 
primo obtutu discriminat. Ha Lecidea tum. Spheria aut 
Nectria resine (Scl. Suec. dec. 1v [1819], n. 37 [saltem in 
Herb. Musei parisini]; Syst. Myc. t. ]I, p. 453, n. 319; 
et S. Veg. Scand. p. 388), tum Peziza resine (Syst. Myc. 
t. Il, p. 149, n. 95; Elench. Fung. t. II, p. 13; S. Veget. 
Scand. p. 35^, n. 172) Frursro ipsi, nunc consulto, nunc 
incaute, preterea dieta est. Inter Fungos autem dubia civis 
videtur; namque fructuum ejus discoidium s. patellariifor- 
mium indolem, thecas e parietibus crassis, colorem lote 
ciruleum , iodo affuso, confestim ducentibus, et sporas in 
singulis aseis cum minimas, tum innumeras, si perpende- 
ris, Lichenibus de specie athalliis eam libentius sociaveris. 
Id Lecidec in annosis Abietum truncis , septembri mense a. 
S. MDCCCLV, legimus, dum apud Carthusios Gratianopo- 
litanos hospitio primum exciperemur. Illius inter apothecia 
cwspitose sparguntur pyenidia seu spermogonia, qualia 
nondum deprehendimus in nullo alio Lichene. Sunt enim 
globuli sessiles, lutei v. ochracei, durissimi (exsiecati) et 
diu impervii, qui semimillimetrum diametro vix cquant, 
cavernula unica intra parietes crassos, sterigmatibus 
brevibus simplicibusque dense vestitos, confodiuntur, ac 
seminiis copiosissimis, acrogenis, admodum  sphericis, 
0"",9015 vix crassioribus et in glebam paulatim compactis 
toti replentur, nec evacuati collabuntur. Minima quaecum- 
que horum conceptaculorum portiuncula in iodo soluto lu- 
leum integra colorem induit. Prostat etiam plantula eadem 
(ex editioribus montium Bohemie septentrionalis) in Ra- 
nExnonsTIr Herbario mycologico, edit. altera, fascic. VIII 
(1858), n. 706, sub titulo Pezize resine Fn. 
Qu«e de Helotio fimetario Pens. «amoene rubro ,» prinum 
*homogeneo et subconico,» deinde autem diverse pileato, 
nuncque «convexo-hemispherico ,» nune contra «planius- 
«culo et quadrangulari,» tum in Prnsoowi scriptis (v. gr. 
in ejus Obs. myc. parte altera [1799], p. 31, n. 33, tab. v, 
fig. 4 et b sub Leotia (dubitanter); Syn. Fung. p. 678, et 
Myc. europ. t. T, p. 945, n. 6), tum apud Frizsiou (Syst. 
Myc. t. II, p. 157, n. 5, et IVov. Symb. myc. [1851], p. 105. 
propter Helotium rhodoleucum) tradita sunt, recte si inter- 
pretamur, ipsum quoque modo mere conidiferum et Stilbum 
tantum , modo contra (una sane) ascophorum et JTelotium 
genuinum offenditur; formam autem priorem solam hac- 
tenus cognovimus, quae falia profert conidia, qualia Helo- 
lium aureum Prns. 
!. Verba nostri illustris. DurRocugT quee sequuntur, ad 
Agaricum radiantem Mazzmur, ni nos omnia fallunt, etiam 
17- 
