CAPUT OCTAVUM. 135 
Clavarwe Spheriüs clavatis, Aerospermis! aut, Geoglossis, Agarici minores 
Leotüs. aut. Vibrisseis ,, Cyathi et. Craterelli. Pezizis, Tremella. helvelloides 
DC. et Guepimice Thelephoris, e. s. p- (quas analogias obiter olim, propter 
Tremellas, attigimus?), ita ut forma et habitu quamvis, fatemur, interdum 
mire sint consimilia, nihilominus ob semina procreandi modum summo- 
pere semper differant. Similiter et ii decepti sunt qui Pensooxn monita non 
et Scuw. inter Pezizas legitimas, i. e. ascophoras, retine- 
tur apud Dzmksusux (Outlines of Brit. Fung. p. 368, 
n. 58) qui tamen animadvertit hunc fungillum cuidam 
Jrnpowr talem fortassis atque Cyphellam sinceram obvium 
fuisse; inde suspicari videtur Cyphellam statum esse sporo- 
phorum (basidiophorum) Pezize. Veremur autem ne fun- 
gillus Albertinianus nulli unquam vere ascophorus occur- 
rerit, proptereaque inter Pezizas immerito admittatur. 
Haud secus sentimus de Peziza anomala Pens. quae locum 
inter Pezizas (Tapezias) in opere prelaudato (p. 369, 
n. 81) etiam obtinet. Ceterum neutiquam miraremur 
eumdem et ipsissimum pezizoidem typum, Spheriaceorum 
instar, modo ascophorum ( Pezizam), modo contra basidio- 
phorum (Cyphellam) effici , salva forma; exemplum tamen 
omnino hujusmodi nondum nobis innotuit, quare parcius 
ad presens probare volumus que prestitit clar. Antonius 
a Banx de necessitudinibus quas Hymenomycetes inter et 
Ascomycetes exstare arbitratur. (Cfr. illius dissertat. de qui- 
busdam Agaricineis in Ephemeride bot. Berolinensi, t. XVII 
[1859], p. 403-404.) 
Cyphella. ampla. Lev. (in Ann. Sc. nat. ser. iu, t. IX 
[1848], p. 126), vere thelephoreus fungus, nec circa Pa- 
risios in ramis aridis Populorum infrequens, perperam , ut 
opinamur, in numero Cantharellorum nuper habitus est, 
sub titulo Canth. Coemansii Rasrwm. (Cfr. Ramzxmonsru 
Herb. mycologicum , edit. alterius serie nova, t. III [1860], 
n. 209.) 
* Vera Acrospermi compressi Top. (Dzsw. Pl. Crypt. Gal- 
lie , ed. altera, fasc. XVII, n. 826), sui generis prototypi , 
et fungilli admodum proximi, Acrospermi graminum. Lan. 
(Dzsu. op. cit. fasc. X, n. 471), structura mycologis hac- 
tenus latuit. Prioris apex, secundum Topzr scripta (F. 
Meckl. sel. t. 1, p. 8, tab. m, f. 13), «extus fructificat. 
Frisius (Syst. Myc. t. |, p. 244) ipse notat Acrospermum 
in apice demum et tumere et. propter sporidia pruinosum 
evadere, Pistillariam quidem et Corynem forma imitari , sed 
ad Selerotium ita accedere, ut nonnisi fructificatione mere 
terminali recedere videatur. Altius rimatus est fungilli natu- 
ram beat. ConpA, quo auctore, Acrospermis impertiretur 
peritheeium erectum, elongato-clavatum, apice perforatum, 
et nucleus fibroso-filamentosus e sporis continuis basidio- 
morphis et baculiformibus , paraphysibus continuis rarius 
immixtis. (Conp. Ic. Fung. t. IIl, p. 27, tab. v, fig. 73- 
75.) De perithecio meritissime hic sermo est, quippe licet 
fungilli memorati Pistillariam , ex. gr. P. sclerotioidem Fn. 
(Drew. op. eit. fase. XXXVII, n. 1814), prima fronte ge- 
nuinam referant, fabrica longe dissimiles inveniuntur. Ex- 
trinsecus enim ne minimum quidem basidiorum seminumve 
cujuslibet indolis vestigium ostendunt, sacculum autem 
sistunt cujus parietes ex utriculis exiguis et globoso-polygo- 
niis compacti , naturam membranaceam aut nonnihil coria- 
ceam , instar peritheciorum apud Pyrenomycetes plurimos , 
obtinent. Quod ad nucleum attinet, Cordeana diagnosis, 
Bxnksuao (Outl. of Brit. Fungology, p. 317) tacite probata, 
cum vero neutiquam congruit; spore enim nec baculifor- 
mes nec nude generantur, ita ut stylosporas de origine 
imitarentur, sed tenuissime filiformes longissimeeque thecas 
prelongas anguste cylindricas, ac deorsum longe altenua- 
tas, octojuges replent. Quas thecas beat. Conpa pro sporis 
manifeste habuit et delineavit. Spore autem sincerce, asco- 
rum parietibus pedetentim ruptis et absumptis , fasciculum 
23 M 1 M una Píp 
T t, et per con- 
ceptaculi porum v. rimam terminalem in cirrum exilem 
eructantur. Spore disseminate in fragmenta non solvuntur, 
sed dato loco et tempore opportuno , pro parte passimque, 
rarius integra et continuum in modum inerassantur, atque 
fila s. germina hinc et inde agunt, ita ut seriem interrup- 
fam ef repandam eylindrorum inzqualis longitudinis et in 
ramos discedentium singula tune exhibeant. Acrospermum 
ideo, non obstante vocis ipsius originali significatione, de 
interna fabrica ad Splerias macrostomas , ut Ostropas Fras- 
sir, in numero fungorum Hysterineorum apud clariss. Dunv 
(in tomo XVI [1861] Actorum Soc. genev. Phys. et Hist. 
nat.) nuper habitas, et Fobergías Mazzmit, ob structuram 
attentione dignissimas , proximum accedit. 
*. Cfr. Aun. Sc. nat. ser. ur, t. XIX [1853], p. $25. Hic 
etiam locum obtineant verba maxime auctoritatis. « L'ana- 
«logie,» inquit clar. Mazznrus, «n'est pas toujours un guide 
vsür dans les cas oü le botaniste ne peut se fonder sur 
vl'observation des parties essentielles, et l'on ne saurait 
trop se mettre en garde contre les ressemblances insidieuses 
«que l'on rencontre si souvent dans l'étude des plantes 
veryptogames les moins parfaites.» (Cfr. Ann. Sc. nat. 
ser. 1, t. XIII [1828], p. 217.) 
