CAPUT OCTAVUM. 149 
que seminiferi ineequse cetatis extremis partibus sibi invicem connectantur, 
continuosque et rectos fingant canaliculos. 
Pari fere modo perennem interdum demonstrant quam obtinent vitam 
lignosi quidam Pyrenomyeetes, ex. gr. Hypozylon ustulatum Buw.. eujus 
stratum conidiferum quandoque post annum elapsum reviviscere videtur, 
et fertili iterum conspergitur pulvere; nee non et Xylarie, puta. X. Hypo- 
axlon et carpophila Frigsu, quum e clavulis effetis , non autem demortuis, 
clavulas trudunt novas, sua vice abunde fructiferas. Huc etiam accedit 
exemplum Agarici. fusipedis Bur. qui, auctore clar. Levgmrgo !, imo suo 
pedieulo perennante quasi sclerotio seu stromate caudiciformi utitur, 
harum instar herbarum quarum cespites quotannis quidem subintegri 
pereunt, gemmis autem basilaribus, vere renovato iterum nascuntur. Ex 
imis Cyathi striati Horrw. et. C. Crucibuli Prns. ollis exoletis cyathos re- 
centes item assurgentes quandoque vidimus. Nemo nescit Agaricum fotu- 
lam Scop. (Ag. androsaceum Bur. Fung. Gall. tab. 569, f. 3) non solum 
mycelium exiliter. filiforme, ramosum, fuscum, plane rhizomorphum 
perenneque obtinere, verum etiam suis e stipitibus ipsis rite pileatis, 
quasi e myceli. genuinis sarmentis, pileos eximie pedatos eniti?. Neque 
minus docet Agaricus epiphuyllus Bv. (Fung. Gall. tab. 569, f. 2), in 
folus quereiis eimca Parisios frequens, cujus thallus item. exilis et sar- 
mentosus Jthizomorpha setiformis aliquando. salutatus est. (Cfr. Frursir 
Syst. Myc. t. I, p. 137.) Rormi? autem et Prnsooi (Syn. Fung. p. 705) 
! Cfr. Ann. Sc. nat. ser. i1, t. XX. (1853), p. 228 et 
229, tab. vr, fig. 1. 
letosve geminos et superpositos aut. diverse polycephalos 
intuentes, fungillos minores, supremos. seu accedentes , e 
* Agarico Rotulie Scop. prolifero analoga est, suo qui- 
dem modo, Cyphella albo-violascens Av». et Scuw. (Consp. 
Fung. Nisk. p. 322, n. 962, tab. vi, f. ^, sub Peziza) 
quz frequenter, sicut et nos ipsi, post Scuwrivimziun (loc. 
modo cit.), comperimus, cyathulum sessilem liberumque in 
cupula majore vegeta nec provectioris aetatis , inclusum os- 
tendit. Agarici pari modo proliferi simul et monstrosi eva- 
dunt, qui, preter. consuetudinem, pileolum plus minus 
deformem et vix stipitatum , aut quidem plures hujus modi , 
e summo pileo enituntur; tales olim. depinxit Scnarrrnus 
Ratisbonz. (Cfr. ejus. con. et. descript.. Fungor. quorumd. 
singul. et memorab. a. S. MDCCLXI editas.) De verisimili- 
ludine parum curasse sane videbuntur, qui Agaricos Do- 
sporis allatis singulos originem traxisse, sinceroque prop- 
lerea mycelio, nec bysso ex imo ipsorum stipite, Hymeno- 
mycetum more, nata insedisse contenderint. (Cfr. de hoc 
argumento Acta Soc. Bot. Gall. t. IV [1857], p. 7A^, t. V 
[1858], p. 211, 219, 254-255 et 617-618, et t. VII 
[1860], p. 496-498.) 
* Cfr. ejus Catalecta Bot. t. Y (1797). p. 235; fungilli 
forma du: distinguuntur, alia sterilis et in sylvis acerosis 
obvia, alia tuberculifera et in cellis vulgo lucifuga. Haec 
est quee Lichen hippotrichodes apud G. H. Wrprnon (Spicil. 
Fl. Gótting. [1778], p. 231 et 932, n? 266) et Cluenocar- 
pus setosus. apud. Joannem Tipewriscu salutatur ; prior, ni 
fallimur, Agarici. androsacei (pinicole) Fn. mycelium est. 
