152 PROLEGOMENA. 
Inde consequitur fungos vulgo sie dictos tot fructus (encarpia TraTrINICKIO, 
in suis Fungis Austriacis, a. D. MDCCCV primum editis) sistere, myce- 
lium autem suppositum plantam ipsam funginam. Propterea etiam orta 
est questio utrum caule an radice' Fungi destituantur. 
Apud protophyta, indubia discrimina caulem inter et radicem e direc- 
tione, intima structura, ramificatione, appendicumque presentia aut de- 
fectu trahuntur. Inter Fungos autem criteria haec omnia simul desideran- 
iur; quare veremur, sit venia verbo, ill. EunzvnEnerw Inani indulsisse 
persuasioni, cum fungis aliis concesserit radices, aliis contra negaverit, 
Himantiam. orbicularem modo pro radicum compage, modo pro rhizopo- 
dio (mycelio) sincero habuerit, prout centralis adesset vel deficeret fructus, 
et 1n bysso fertili radicem a mycelio caulino certis signis disünxisse sibi 
visus fuerit. (Cfr. Eungws. de Mycetogen. p. 170 et 171.) Quidquid in 
fungo alienum fructui dixeris, plànta nempe byssina (mycelium) in se 
ipsa considerala , ferme totum quantum e partibus consimilibus, dignitate 
saltem et munere, fingitur, et. directionem. unicam, centrifupam nempe, 
crescendo affeclatur. Fructus autem. ubicunque tele fungins nascatur, 
centrum novum vegetationis in orbem quoquoversus excurrentis saepis- 
sime constituit, et quia fungus totus fere ejusdem naturz et indolis est, 
ex ipso fructu prodeunt rami byssini qui radices licet mentiantur, a reli- 
quis capillamentis ante fructum natis ne minimo quidem discrimine rece- 
dunt. Porro quandoquidem hoc menti minus repugnat, nostro saltem 
judicio, plantam byssinam caulem (rhizoma) quam radicem dicere, radi- 
*le connait. vulgairement, tel qu'on le porte sur nos mar- 
*chés, n'était, comme la pomme, la poire ou la péche, 
«que le fruit ou la partie terminale d'une plante ou d'une 
v vépétation filamenteuse et rameuse qui le précédait dans 
«son développement. » (Vid. Acta Acad. reg. Sc. par. t. XIV 
[1838], p. 194.) 
! Quicquid in Buxsavuu dissertatione de F'ungorum per 
radices propagatione (in Comment. Acad. Sc. Petropol. t. |I 
[ad ann. MDCCXXVIII], p. 264-267, tab. xui [libro a. 
D. MDCCXXXII edito ]) radix audit, sincerrimum myce- 
lium est, quare merilissime contendit auctor permultos 
« Fungos per radices vulgo propagari , adeoque plantas esse 
" perennes;» propterea insuper tolli «scrupulos omnes qui 
«ad suam «etatem multos de seminio et generatione Fun- 
«gorum torsissent.» Fungorum radices, auctore Buxnav- 
Mr0, polissimum quando pileus marcescere v. putrescere 
incepit, crassiores fiunt et altius in terram descendunt ; 
alie exigua tubera evadunt qua perdurent et sequenti 
anno novum edant fungum ; aliis insperguntur globuli qui 
seminum vices etiam expleant et futuram foveant prolem. 
Similiter et Durrranpus noster de fungorum mycelio sub 
radicum nomine loquitur, notatque pluriinos, ex. c. Phal- 
lum impudicum Lixx xt , potius radicum pereunium ope qui- 
bus novelli fructus quasi tubercula hereant , quam semi- 
nibus vulgo propagari. (Cfr. ejus Hist. Fungorum Gallic , 
p. 62 et 63.) 
