CAPUT OCTAVUM. 
interest ut inquiramus utrum de gemmis veris aut aliquo gemmationis 
genere, an de sinceris seminibus, his in Hormisciis agatur; 
; plantula enim 
ubi fecundam se habet, gemmse vel seminis naturam deposuit. Neque ali- 
ler sentimus de legitimis Fungorum seminibus, ut sporis, conidiis stylo- 
sporisve, quae statim ac seruntur, gemmas sessiles promere festinant; 
namque semina hiec gemmupara plus minus jam creverunt et pro plantulis 
contractis haberi queunt. Ceterum, ut modo enuntiata iteremus, plantu- 
lam seminiformem que propagmina sibi conformia gignit, gemmam potius 
quam semen dicer 
155 
e, salius et nature legibus magis congruum videtur. 
Idcirco nobis primum displicet ill. ErmzxsERarow, Prnsooxto fortassis 
preeunte!, arbitratum fuisse mycelium (rhizopodium Eunzs.) apud fungos 
nonnullos prorsus desiderari, et nudas exstare cotyledones, 1. e. sporidia 
nuda qua omnia «vite? munera ita in se suseipiant, ut. mater filiol se - 
« preebeat radicem et rhizopodium; » füngos esse simplicissimos qui « spo-- 
«ridia esse nunquam desinant, etiamsi nova gignant sporidia, » qui sci- 
licet «ex mero embryone singuli conficiantur, e tali geniti sint, talesque 
"ipsi gignant. » (Cfr. Enntws. Sylv. Myc. Berol. [1818], p. 21, n. 1 [ubi 
Pulverarie nuda semina habentur], et ejusdem commentationem de Myce- 
togenesi [1820], p. 171-173.) Equidem verba hzc omnia non de fungis 
legitimis proferuntur (laudati auctoris contra opinionem), sed de Lepra- 
rüs seu thallis illis Lichenum sterilibus, ut maxime forsan Placodii muro- 
rum. CavargRio, Parmeliee parietine vel candelarie/ Acnsnto, Coniocibes 
üb. d. Result. der Arb. im Felde der phys. Botanik , ad ann. 
MDCCCXXXVILI [1838], p. 98-103; Pflanzenphys. t. VII 
[1839], p. 455, tab. x, f. 82) Saccharomyces Cerevisic , 
suadente Scmwaxwio, salutatur; apud. Tuneiviux. (in. Act. 
hebd. Acad. Sc. par. t. VII [1838], p. 379 ac sequentibus, 
et in Act. Acad. ejusd. t. XVII [1840], p. 113, tab. 9 et 3) 
et Conpau . (Icon. Fung. t. VI, p. 5, tab. 1, f. 21) Torula 
Cerevisie, Ejus utriculi in propagationis momento ab Ux- 
GERO (Grundz. der. Anat. u. Phys. der Pfl. [1856], p. A1, 
f. 11) etiam adumbrantur, ad exemplum modi omnium 
simplicissimi quo cellule vegetabiles aliz ab aliis procedere 
queant. Hormisciana corpuscula pro sporis aut conidiis 
Penicillii glauci Lx. aut Mucedinum diversarum immersis, 
el propterea prater morem pullulantibus, habet , post Tun- 
»ivrox (in Act. hebd. Acad. Sc. par. sup. cit. t. VIL, p. 379. 
in nola), Theod. Bar, (dissert. laud. p. 438 et 439); in 
eamdem sententiam cadunt reverendiss. Bznxktz (futr. to 
Crypt. Bot. p. 9^2 et $99), Antonius a Bany (de Myceto- 
zois, p. b et 6) et Arminius Horrwaww (in Bot. Zeit. 
t. XVIII, ad ann. MDCCCLX, et. Ann. Sc. nat. ser. iv. 
t. XIII, p. 19 et seq.). E contrario, ni fallimur, contendit 
clar. Pasrvevn (in Act. hebdom. Acad.. Sc. par. ad ann. 
MDCCCLX) utrieulos fermentum cerevisie et consimilia 
sistentes, plantulas esse sui generis nec a stirpibus dignio- 
ribus oriri. Congruit hoc sentire cum opinione ill. Alexan- 
dri Bau de Lepriís et analogis vegetabilibus quc in se 
perfecta et. absoluta existimare videtur. (Cfr. ejus Algar. 
unicell. gen. nova [1855 ], p. 5.) 
* Cfr. ejus librum de Fungis edulibus , edit. gall. (1818), 
p. 11 et :12. 
