166 PROLEGOMENA. 
Lévrnré cui optime. de hymenn fungini structura. animadversiones. et 
illustrationes debentur. Pari titulo nunc decorantur, cystidiaque, Levrir- 
Lgo volente, nuncupantur; at de munere vitali quo fungantur disquisi- 
ones aut experimenta a temporibus Michelianis ad. hanc. usque. diem 
instituta nil certi nobis prostiterunt. Qui autem e mycologis nostram qua 
de re ignorantiam aut confiteri aut. toleranter ferre noluerunt, plerique 
vim fecundantem et quidquam masculini generis cystidiis libenter con- 
cesserunt. 
Talem de eystdus opinionem, Berunpo praeeunte, a cl. Krorzscu 
Rübis Fn. et. P. merismoidis Gon. filamentis flexuosis , in- 
ternos tubulorum fertilium parietes vestientibus, solitarie 
acrogena sese excipere contendit. (Cfr. Srunwn Floram sup. 
citatam, sect. nr, t. IIT, fase. xiv et xv [1837], p. 97-116, 
195, 120, 129-132 et 137-1/12, tab. xux-Lv, zin, 1x, 
Lxu et rxm.) Übi autem illustris pragensis iconographus 
Coprinum petasiformem How. oculis et scalpello paulo post 
attentissimus rimatus est, hymenii agaricini notitiam cum 
vero mullo magis congruam inde percepit, quamvis in 
augendo partium numero intemperantior fortassis evaserit. 
Etenim preter basidia (&djláudje, Ctugidláudje, &poren- 
tráger) et cystidia (3lutferen), distinguit paraphyses (3Bara- 
»fy(en) que nil nisi basidia nondum fertilia videntur, et 
cellulas hisce analogas (SBatappfat-3ellen) que majorem - 
hymenii partem struere zstimantur. (Cfr. Comm con. 
Fungorum, t. 1 [1837], p. 25-27, tab. vni, fig. 300.) 
Recentiori tempore prodiit quidquid insuper preestiterit. 
b. Conpa de fructibus et seminibus Hymenomycetum , tum 
in Srunum Flora Germanica , sect. 11 , fasc. xix et xx (1841), 
tum in suis Fungorum. Iconibus,, tom. III (1839), p. ^o 
et seq. tab. vii-ix, t. IV (1850), p. A8 et Ag, tab. x, et 
t. V (1842), p. 81-84, tab. x. Variis his in locis cellule 
sporophore basidia cum LrvsrrLEo dicuntur, singuli autem 
sporarum pedicelli stergmata. ( &voxenftie(djen); quod ad 
cystidia spectat, Conpa sepius placuisse videtur antheridia 
s. pollinaria ea vocare. 
' Cfr. ephemeridem quze- inscribitur l'Institut, tom. V, 
n. 203 (ad d. xxix mensis martii a. D. MDCCCXXXVII) 
p. 305 et 106, nec non Annal. Sc. nat. ser. 11, tom. VIII 
(decembri MDCCCXXXVIL), p. 321-338, tab. viu-xr. 
De eodem argumento eruditissime scripsit clariss. Benkz- 
LEUS, primum super fungis pileatis et clavatis in Ann. of 
natural History, tom. I, p. 81-101, tab. tv et v (mense aprili, 
a. 8. MDCCCXXXVIID), deinque super Gasteromycetibus 
in iisdem collectaneis, t. IV, p. 155-159, tab. v (nov. 
MDCCOXXXIX). Novissimam hane dissertationem gallice 
reddidit clar. MoxrAwivs in nostris Aunalib. Sc. naturalium , 
ser. altera, t. XII, p. 160-165, tab. ri. 
Veterum et ill. Movraxir opiniones qua huc spectant in 
Bznsuxr priori commentatione plereque ordine exponun- 
tur. Recentiores inter hymenii fungini scrutatores, preter 
modo citatos, laudemus etiam Mauritium Ascugnsox (in 
Ludovici Frid. FromizP Notizen aus d. Geb. der Natur- und 
Hoeilkunde , tom. L, n. 1090, p. 185 [mense octob. anni 
MDCCCXXXVI J, et in Wreouaxwr Arch. f. Naturgeschichte, 
ann. II [1836], t. I, p. 372); Franciscum UxcEn (in N. 
Act. Acad. nat. Curiosorum, t. XVIII, part. alt. [1838], 
p. 792): P. Puossuw (Deutschl. kryptog. Gewüchse [1838], 
p. 11, tab. vin; et in IVov. Act. Acad. nat. Cur. t. XIX, 
part. it [1842], p. 171-248, tab. tvr et 1vir); nec. non 
quie attulit ill. Mzyex in Wieewawwt Arch. für Naturge- 
schichte, ann. II (1837), t. II, p. 107 et 108, ann. V 
(1839), t. IT, p. 51- 56; et ann. VI (1840), t. II, p. 66- 
73- 
Quousque initio s;culi vertentis processisset universa 
mycologorum scientia super anatomia partium fructifica- 
lionis apud. Fungos, aperte declarat celeberrima. Lixxi 
dissertatio prima in plantarum anandrarum ordines natu- 
rales que Berolini prodiit, a. D. MDCCCIX , in tomo tertio ] 
(p. 3-A2, tab. 1 et i1) FRepertorii Societatis. Amicorum. ves 
naturales investigantium , cum iconibus ab accuratissimo 
F. Drruanio delineatis. F'ungorum sporidia , auctore profes- 
sore Rostochiensi , intra cellulas elongatas seu thecas, vulgo 
superficiales, in series ordinantur. His in thecis verus et 
princeps Fungorum character versatur, licet. sepius pre- 
lervisus fuerit. Pezizarum thecas primus invenit Hzpwr- 
crus; alii deinde consimiles apud Morchellas, Helotia et 
analoga genera deprehenderunt. Agaricis vero, Boletis, 
Hydnis et analogis typis «lymenium cum spora nuda ple- 
«rique tribuerunt,» quamvis tamen, judice Lixro, thecis 
minime ipsi destituantur. Theca dense juxtapositee (in 4ga- 
rico, IHydno, Thelephora , cL.) aut diseret:e (in Coprino) 
