CAPUT NONUM. 181 
Postquam tamen spermatia in omni fere tribu et genere Lichenum, 
imo apud plerosque lypos istius ordinis exstare, per diuturnam et assi- 
duam observationem nobis constiüisset!, ratione Insuper habita proxime 
necessitudinis qua Fungi Lichenibus devinciu ntur, ad Mycetum spermatia 
denuo recognoscenda nos aceinximus, ac primum 1n. Uredineis fungis et 
Ascomycelibus variis?, posteaque in Tremellis? ea reperisse nobis visi su- 
mus. Plurima autem corpuscula quae tali appellatione signaveramus, ea, in 
quantum masculinas vices argueret, indigna nunc arbitrari cogimur, nisi 
vim feecundantem et progerminandi facultatem eidem corpusculo simulim- 
pertire voluerimus. Quid vox spermalium sonet, hodie sic intelligendum 
potius videtur. Corpusculum designabit minimum, continuum , achroum 
aut varie fucatum, lineare vel sphiericum , humore homogeneo refertum 
solidumve, quoad originem acrogenum, ac rarissime, si modo sit, germi- 
nationis capax. Quibus autem signis spermatium tuto discernere valeamus 
a variis conidis seu stylosporis qui etiam inter se et exilitate et dubia 
germinatione tam frequenter certare videntur? Spermatii criterium prin- 
ceps in germinatione deficiente. profecto semper versabitur, donec cla- 
rescat aut. quibus modis spermatium germinatione destitutum. creditas 
sibi partes in fungina vita explere soleat, aut, s! germinaverit, quo dis- 
crimine a. ceeteris Mycetum seminibus recedat. Ad. presens nos corpus- 
culum illud pro legitimo spermatio tantum habemus quod iterata semina- 
tione periclitati sumus, accedentibus ceterum solitis notis ex origine, 
structura et exiguitate ductis; reliqua spermatiformia corpuscula, si ger- 
mina quacunque protruserint, microconidia vel microstylosporee aptius 
vocabuntur. 
Ideo ad hoe &evi non longe processit notitia nostra de Fungorum or- 
ganis sexualibus, si qua sunt. Haec autem e novissime paratis restat doc- 
trina, fungum scilicet eumdem diversissimis uti seminibus, non solum 
origine sed. etiam verisimillime quum dignitate, tum munere discrepan- 
* Cfr. Ann. Sc. nat. ser. ur, tom. XVII (1852), p. 153 380, et tom. XX (1853), p. 129; ser. autem rv, tom. II 
et seq. (1854), p. 113, et t. V (1856), p. 107. 
? fr, Ann. Sc. nat, ser. ut, tom. XV (1851), p. 375- ?. Cf, Aun. Sc. nat. ser. i1, tom. XIX (1853), p. 193. 
