186 : PROLEGOMENA. 
Neque enim nos fugit quanta prudentia et sagacitate uti debeant ob- 
servatores quibus in eo cura sit utrum scientia studiis recentiorum parta 
aliquo modo mycologi proficiat, an contra illi in detrimentum vertat. 
Quemadmodum varia ejusdem typi membra nunc ab invicem, preter na- 
turc leges, imprudenter direpta quotidie vidimus, sic etiam profecto erunt 
inter posteros nostros quibus typum e partibus undique quaesitis et sibi 
invicem alienis struere, hybridumque seu heterogeneum et fictitium suis 
in scriptis promere fungum incautis acciderit. Multi propterea tutiorem 
viam sequentur qui, deficiente debitze, longe scilicet, opportunze et assi- 
duc observationis facultate, ea quie seorsa seu discreta viderint, seorsim 
etiam, sicuti hactenus mos est, describent, nec dubia incertaque tentabunt 
conjugia. Multimoda fungi illustrandi organa in eodem et ipsissimo myce- 
lio vel stromate una si occurrant aut sibi vicissim succedant, modico 
temporis spatio interjecto, dummodo momenta singula totius evolutionis 
assidue prosequaris, nil obstat quin fungum integrum rite cognitum tuto 
describas. Erroris contra discrimen adis si loco temporeve, aut loco simul 
et tempore, ab invicem removentur dissimilia fungilli observati elementa. 
Difficultas adeo ardua sepissime tibi videbitur, ut eam unquam solvere 
et quaesitam veritatem extra dubium omnino ponere diffidas. Persta au- 
lem, animum ne dimittas, propitiora exspecta tempora, et plantülas atten- 
lissimus speculare quae personam fortassis deposuerint apertamque suam 
tradiderint naturam. Hzc abscondita naturze funginz prodigia investigar, 
magni quidem laboris res est et multze patientize; ea autem revelata con- 
templari major merces. Neque interea obliviscaris paucissima e divinis 
operibus rimari, sicut scripta saera docent, nobis hic licere, nuncque nos 
ea omnia, ut altissimis b. Paurr (Corinth. I, xur, 12) verbis utamur, 
quasi «per speculum et in enigmate» videre, olim autem «a facie ad 
v faciem » eadem cognituros fore in illo qui intellectum largitur et vitam, 
quando nempe « lucescet qui nescit occasum dies, quando sancta se dabit 
« qui nescit hostem patria. » ( Miss. par-.) 
