ERYSIPHEI. 193 
(ut videtur), ovato-oblongze , perexigue , innumere, pallidze, in muco achroo im- 
merse et in cirros tandem eructatze. PrnrrHEGIA (pericarpia et capsule CAxpor- 
uo; perithecia. Enngxngnaro ; sporangia. et pyrenia WALLR. et SCHLECHTENDALIO; pe- 
ridia Fn. et Uxezno) globosa, de specie astoma , sessilia , primitus albida, subinde 
luteola, badia, fuscula, tandemque aterrima, appendicibus insuper (radicibus 
EungvnERGrtO ; processibus radiculiformibus Kuxzzo ; Juleris Scnuzonr. et Frizsto ; ca- 
pillitii vadis Natun.) filiformibus, longis et flexuosis, aut curtioribus et rigidis , 
albis v. fucatis, simplicibus, bifurcis aut in brachia multifariam dichotoma et diva- 
ricata elegantissime desinentibus , undique, in medio ambitu, subtus aut in ver- 
tice instructa, ornata. "Timox (asc; Enngxs. et. Kuxzzo; sporangiola ScuvgcuENDA- 
L0; ascidia Wayvnomuo; sporangiola primaria Lixkro ; peridiola Frizsro et Unczno) 
quasi sessiles , obovatze v. globosc, crasse, 2-8-spore, numero in singulis con- 
ceptaculis subdefinitie (tuncque paucissima) vel indefinitze. PAnaPusEs vix sincerae 
sepiusque nulle. Spomx (fhece Eunzwn. et Kuwzzo; Spore SCHLECHTENDALIO; Spo- 
rangiola. secundaria Livio ; sporidia. Frizsro. el Uxcrno) ovato-ellipticie , crassa, 
leves, uniloculares, et plasmate (cujus particule pro solis legitimis sporidüis ab 
EungNBERGIO et Kuwzmo, pro sporis autem a. Lixxro, et pro sporidiolis a. Vrigsio 
Uxernoque habentur) granoso-oleoso, primum pallido vel aurantiaco tandemque 
plus minus fucato replete, episporio ipso semper hyalino et subachroo. 
FuxeiLL: foti byssacet, semper epiphyti, in omnt enim plantarum. vascularium 
parle viva, et aerea ( photobia) parasitantes , sugenles ; radices vero seu fibras qui- 
bus matricem. intrent. haud. enilentes; miycelio niveo, primitus sallem, et. apparatu 
conidifero. quasi mucedinet, fructu. autem ascophoro, sicut et. pycmidibus, Prnzwo- 
MYCETUM, sincerrimorum. quidem, cmuli. 
De Erysiphis variis in temporibus jam plura verba fecimus, nempe primum in Ephe- 
meride Botanica berolinensi (tomo XI, p. »57-267), die xv mensis aprilis, a. D. MDCCCLIIIL, 
postea in Actis hebdomaticis Academic Scientiarum parisinee (tomo XXXVII, p. 605-609), die 
xvir mensis octobris proxime sequentis, tandemque et fusius in tomo VI (p. 299-324), anno S. 
MDCCCLVII edito, seriei quart» Collectaneorum parisiensium quibus titulus notissimus est 
Annales des Sciences naturelles. Ea. causa est cur supervacuum duximus in eodem argumento 
hie iterum diu versari. Typos autem prineipes quibus animadversiones a nobis hue usque 
prolatze innituntur, rite describere et adumbrare decebat, ut observata nobis et explorata 
omnia, consueto modo exhibita, singula suum locum typiez diagnosi inclusa obtinerent et 
unieuique lectori ad libitum suum ac sine negotio contracta paterent. 
' Has preter appendices, fila mucedinea , sicuti jam minantur ; quamobrem hiec conceptacula e floccis plurimis 
animadvertimus, e peritheciis imis sepissime nascuntur in nodum coalitis singula ortum trahere EnneNpznero olim 
que in hyphasmate materno repunt et ab eo zegre discri- videbantur. 
25 
