216 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
scilicet Benksrzo jam obvium. (Cfr. enim Ann. and. Mag. of nat. History, ser. altera, tom. VII [1851], 
p. 178, sub n. 544.) 
b. Pycnidiophoram : 
Dyssocystim. textilem. Rrzssro (in Rapzxuonsru. JTedwigia, t. I, p. 23, tab. m, fig. 9 d, e, f) que in 
foliis Plantaginis majoris Liu, Oidii provi locum tenens, ad Erysiphen lamprocarpam (v) Lv. (Monogr. 
cit. p. 163, tab. x, fig. 31) aut ad Erys. Castanii ejusd. (ibid. p. 139) verisimillime ducenda est. 
Ampelomiyces , Cesatianum genus (in Scnreamrexpaun Ephemeride botanica halensi, t. X [1 852], p. 3o1 
et 302), et. Cicinnobolus, Ehrenbergianum (op. cit. t. XI, p. 16), Erysiple viticide pycnidum feraci, 
fructibus autem nobilioribus destitutz, superstruuntur, quemadmodum byssus mere conidiophora 
ejusdem fungilli (in. Mazenr Pl. Crypt. Gallie, cd. altera, fasc. XXXV [1850], n. 1733, contenta) | 
Leucostromatis iypum beato Casrawro. nostro et Endogenii clar. viro belge, J. Cnoco (in Actis Acad. Sc. 
bruxellensis, Mém. Cour. et Mém. des Sav. étrangers, t. XXV [1854]), prebuit. 
Quod ad Farinariam. seminariam Sowznsa (Engl. Fungi, t. Ill [1803], tab. ccoux, fig. 1) attinet, 
quem fungillum salieicolam ad suum Oidium erysiphoides. dubitanter trahit Elias Fmims (Syst. Myc. 
t. III, p. 432), pro Erysiphe Salicis DC. eam habere si quis maluerit, nequaquam huic adversabimur. 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. V, fig. 3-7**.) 
3. Erysiphes communis Wayrn. (sub Alphitomorpha) in folio Hyperici dubii Lazns. medio septembri parasi- 
tantis, fungilli seil. modo descripti, auctam imaginem vides qua ejus conidia suffulta, pycnides conidio- 
morphe aliw et spharice altere, simul et conceptacula digniora seu ascophora, longe appendiculata, in 
eodem et ipsissimo mycelio exhibentur; hujusce capillamenta tuberculis sugentibus passim instruuntur 
( 250/1). 
4-6. Hoc organa mycelii sugentia seorsim spectata, et maxime aucta. 
7^. Conidia Erysiphes Pisi DC. (E. Martii [c] Lev.) qua in folio Pisi sativi L. sparsa mycelium novum, ex 
quo baculi conidiophori jam pronascuntur, germinando ediderunt. Byssum hujus Erysiphes adultam , licet 
adhuc mere gemmiferam, videre est in RanexuonsrI Herb. Mycologico , ed. alt. ser. nova, t. III (1860), n. 276, 
sub titulo Oidii erysiphoidis Fn. 
7^. Theca octospora ejusdem Erysiphes Pisi DC. seorsim delineata (38oj1). 
