ADNOTATIONES. 221 
cultas angustissimos intra limites exercetur, ita ut corpora 
ea que in lucem prodidisse leti simus, nonnisi solita 
origine ex entibus vivis caetera inter inanimia corpora no- 
bilitentur. At ne minimus quidem pilus vel cellula, mate- 
rie scilicet atomus in forma viva aut vite capaci, ex offi- 
cinis chimicis adhuc exiit, Etenim quod ad opera viva 
spectat, unaquaque creatura vivens, et humana ipsa, 
seipsam tantum, facti quidem vix conscia et quasi invita , 
edere valet. 
II", — Ad pag. 17, not. 1. 
Qui, lecta clar. Batttoxis commentatione , doluerint ve- 
nerabilem et doctissimum Robertum DBnows , omnium prope 
observatorum quibus gens botanica superbire valeat pru- 
dentissimum, in interpretando Coniferarum flore a mira 
sua solitaque sagacitate defecisse, ii profecto sollicite exce- 
perunt elar. Roberti Casranv, de re herbaria jam dudum 
item optime meriti , nuperrimam dissertationem super floris 
feminei Abietinearum structura morphologica (Regimontii Bo- 
russorum, m. aprili proxime elapso editam), et inde sane 
noverunt nil forsan inexpugnabilis argumenti in his omni- 
bus versari quee contra magistri londinensis doctrinam im- 
prudenter audacterve dicta sunt. 
III. — Ad pag. 23, not. 2. 
Fungi basidiophori etiam sporiferi, thecaphori autem 
sporidüferi apud. Lixntxvm (Veget. Kingd. ed alt. [1847 ], 
p. /1-44) nuncupantur. Paribus designationibus iterum 
usus est et clar. BznxzLgv, in novissimo suo libro qui in- 
scribitur Outlines of british Fungology, et sub finem anni 
proxime elapsi, Londini lucem adiit. ( Cujus conferas 
p. 20 et 21.) Sibi enim constat auctor qui jampridem, in 
doctissima sua dissertatione de hymenii structura , Agarico- 
rum et consimilium fungorum semina nuda sporas dixerat , 
Geoplossi contra, Spathularie et affinium, ascis inclusa, 
sporidia vocanda statuerat. (Cfr. Ann. of Nat. Hist. t. I 
[1838], p. 81-101, tab. iv et v.) 
IV. — Ad pag. 25, not. 5. 
Deat. Mevx, omnis rei herbariw vir peritissimus, ge- 
nerationem seminum Ustilaginis Maydis DC. (sub Uredine) 
eodem fere modo interpretabatur quo clar. J. Kn, lo- 
cum aulem inter sincera vegetabilia Ustilaginibus et. celeris 
entophytis denegaverat. Ustilago Lx. (Getxeiebranb Ger- 
manis), eo judice, non morbus contagiosus est , sed avitum 
malum, proximaque illius causa in humoribus preter na- 
turam stagnantibus, et nimia stercoris alieni copia gramini 
ministrata versatur. Caeterum, ut opinatur, omnes pulveris 
ustilaginei partes in ipsis utriculis graminei parenchymatis 
frenerantur et perficiuntur, nec quidquam agnoscunt originis 
externe. Quare longe magis Mzvrwo placuerant Uvcenr 
quam Lzyrirz: super Uredineis opiniones; nos vero prioris 
sententiam temerariam falsamve, nostri contra popularis 
omnino nature congruam jampridem estimavimus. (Cfr. 
Mzvew: dissertationem Ueber die Entwickelung des Getreide- 
brandes in der Mays-Pflanze , ap. Wreewax , Archiv für Na- 
turgeschichte , ann. n1 [1837 ], tom. L, p. 119-ho1, tab. x, 
et ann. 1v [1838], tom. II, p. 162 et 163.) 
Glar. Boxonpzs, qui de fungis Uredineis longam nu- 
per edidit commentationem (Hale propter Salam, anno 
D. MDCCCLX), Ustilaginem. segetum Lixxu, violaceam DC. 
et. sitophilam Drrwamn (Tilletiam Cariem Tor.) variis in tem- 
poribus accurate scrutatus est; ingenuus tamen confitetur 
se tempus et, operam male locasse, nec unquam habuisse 
compertum quo modo semina horum fungillorum reapse 
generentur. (Cfr. op. cit. p. 94.) Quidam procul dubio pre- 
lerea mirabuntur quod laudatus auctor non modo vete- 
rum sententiis adeo haereat ut etiamnunc infitietur (loc. 
cit. p. 39 et Ato) ZEcidiolum. Exanthematum. Uxc.. (Poly- 
stigma aurantiacum Boxonpexio, Handb. d. Mykologie, p.55, 
tab. ur, fig. 62) ZEcidiorum primordia ( mascula?) consti- 
tuere, et ne quidem eorumdem incunabula denotare, sed 
etiam Coleosporium Lrzv. in membra. duo preter naturam 
dilaceret, nec quantulumcunque curet mutuas Puccinia- 
rum. et affinium cum sic dictis Uredinibus rationes. Frus- 
trane demonstrare tentaverimus plerosque Uredineos fun- 
gos biformes esse? ( Cfr. Ann. Sc. nat. ser. 1v, t. IL [1854]. 
p- 79 et sequenlibus, tab. vui-xr.) . 
Prudentiorem astimamus clar. G. Ori, Bernensem, qui 
non negat bene multos uredineos fungos duplici seminum 
genere condonari , licet hodiernze seientic interesse censeat 
Uredines et analoga entophyta etiamnum ad tempus sub 
signis privis ordinata relineri. rO'ürfte beun, inquit, früz 
»fjer ober [püter eine Gal von. Gattungénamen, afs folie, 
nud bem. mpfologi(d)en Cpfteme eliminirt, gleid)toobl aber gux 
»SBegeldjmumg gemifjer Daupt[ormen nod) mit 9tu&en betbefato 
nen erben, biá baff ber Cianb ber 98iffenfdjaft biefe SEnbez 
wumg befinitio wmb burdgefenbé eingufüfren exfaubt., (Cfr. 
G. Orr commentationem Ueber die Brand- und Rostpilze , 
in Actis Soc. Hist. nal. bernensis, ad annum vertentem 
MDCCCLXL) 
V. — Ad pag. 928, not. 1. 
De nuclei seu cystiblastematis sinceri ( Zellkernes , Cyto- 
blastes Germanis) in Fungorum seminibus solito defectu se- 
quentia nuper asseverata legimus apud clar. N. Prixcsugm 
(Jahrb. f. wiss. Bot. tom. Il, p. 30b et 383) : «Gin 3l 
wfem (Gytobíat) ift nirgenbá. mit genügenber Cidjerfeit vou 
y mir ezfannt worben. 9808 € dja d) t unb anbere i ben Bify[poz 
oen für foldje yalten, finb SOftrópfd)en ober fíeine 9lefie. von 
