226 
tab. xxxr, f. 36.) Ex iis quas recentes, octobri mense, ite- 
rato sevimus, paucissime semper, alie leves et nondum 
perfecte, alie. mature et reticulo ornato, quales in auras 
projiciuntur, germina filiformia solita pariter ediderunt, 
nulle autem hysterosporas. Omnes ccterum candidissimce 
sunt, minimeque parlicipes coloris aurantii quo fungillus 
insignitur; color ille plasmati in summis paraphysibus con- 
tento, ni fallimur, quasi totus debetur. 
XVI. — Ad pag. 79 et 8o, seu paragraphum 
tertium capilis septimi. 
De oleoso humore in funginis seminibus obvio peculiarem 
edidit tationem Mauritius Ascrnsox , berolinensis 
(in Poccexponrri Annalib. Phys. et Chimie , t. XLIV [1838], 
p. 639-6/12). Utrum id liquoris inspissati oleum pingue 
sit et fixum, an contra :thereum , egre decernendum exis- 
timat, licet pingue potius illud censeat ;iodo adhibito humor 
saturate luteo-fuscus evadit et in spiritu vini solvitur. Guttas 
discretas quibus initio constat pro sporidiolis Frizsro aliis- 
que perperam habitas fuisse notat auctor; quem errorem 
etiam apud Brnxzrxon (in Ann. of Nat. Hist. tom. [1838], 
p- 93 et 95) olim irrepsisse miramur. Auctore b. Conp4, 
Fungorum et Lichenum sporc triplicis sunt indolis, prout 
nucleum solidum simul et oleum (sieut apud Endocarpa et 
Gyrophoras) , aut nucleum parem et humorem aqueum loco 
olei (v. gr. in Parmeliis , Usneis , plerisque Agaricis et Bo- 
letis), vel oleum solum aquamve sub tegmine pellucido 
(apud Cetrarias , Agaricum muscarum, Hydna, etc.) fo- 
veni. (Cfr. Flore ratisbonensis ann. xvi, tom. I, n. vin 
[ad d. xxvii m. febr. a. MDCCCXXXIV], p. 116 et 117.) 
Censura Aschersoniana de falsa nuclei sporarum inter- 
pretatione cadit etiam in ill. H. Fridericum Lixx, qui inter 
primos deprehendisse sibi visus est. Pezizas «sporis com- 
«positis,» videlicet quarum in seminibus seu esporidiis 
«sporidiola duo vel plura» includerentur; inde etiam oriri 
notam arbitrabatur que «in specierum distinetione» non 
"foret negligenda.» (Cfr. Lixx in Magaz. der. Gesellsch. 
naturf. Freunde zu Berlin , tom. MI [1809]. p. 36 et 41.) 
XVII. — Ad pag. 84, not. a. 
Super eodem argumento nuper etiam sequentia scripsit 
clar. Gulielmus Nvraxprn, priscis suis memoratis experi- 
mentis: «Observationes (inquit) hujus modi postea jam 
«plurimas feci et presertim Pezizas inveni ( prater vesicu- 
losam Sowxn». et affines, quibus thecz apice leviter czeru- 
*lescunt) hymenium exhibentes iodo ita tinctum ; maxime 
«vero insignitur Peziza cinnabarina Scnvw.» (Cfr. Floram 
seu ephemeridem botanicam ratisbonensem ad diem vir m. 
martii a. vertentis MDCCCLXI, p. 134.) 
ADNOTATIONES. 
XVIII. — Ad pag. 87, not. 1. 
Gleditschianis experimentis de germinatione et propa- 
galione Fungorum maxime analoga sunt que tentavit clar. 
Cnouz, apud Saxones olim Mogilae professor, cujus autem 
disquisitiones nil novi aut certioris argumenti utique pre- 
stiterunt. Lucem adierunt sub titulo : Bemerkungen über dic 
Entstehung: der Schwá , in Annalen der Wetterauischen 
Gesellschaft für die gesammte Naturkunde, tom. VI (1812), 
p. 236-240. Nullus dubitat Cnowrvs fungos infimos et ani- 
maleula ex dilutis sine semine previo vitam auspicari posse , 
et generatione equivoca multiplicari. 
XIX. — Ad pag. 89, lin. 11-12. 
Div. Tounxrronr; loco citato, hoc in gloria Nicolai Man- 
civ (senioris) ponit, quod anno S. MDCLXXVIII ( ex- 
iremo suc ofatis) is primus demonstraverit fungum um- 
braculiformem , subtus ex incarnato nigrantem , jam tum a 
longo tempore apud Parisios cultum et inter cibos laudatis- 
simum, in stercore equino quod propterea bysso albida et 
quasi mucedine scateret, sua habere initia; simulque notat 
Tunxrronrivs id observationis apud. Hawztivx. commemo- 
rari, eujus enim. verba de argumento hzc sunt : «Hoc 
«anno MDCLXXVIII, inquit, D. Mancmavr prima fun- 
«gorum rudimenta exhibuit qui in fimo equino, ex mu- 
«co aut situ. quodam in fila diducto oriuntur, primum 
«molliora, tum duriora, eaque in globulos candidos pau- 
«latim coalescunt, qua füngorum sunt primordia.» (Cfr. 
Hawrnr Hist. regie Sc. Academic, ed. altera [1701]. 
lib. II, sect. v, cap. 1, p. 169.) Icones qua Turnefortiana: 
dissertationi accedunt. globuliformia Agarici campestris L. 
incl la haud i 
exprimunt. 
XX. — Ad pag. 89, not. 1. 
Modus ille jampridem in fama est quo Vascones austro- 
occidentales ad fungos serendos uti dicuntur. Hoc enim tes- 
tificantur sequentia Boriwenr wittebergensis verba: « Vulgari 
« (inquit) experientia scimus ex aqua in qua cocti fuerunt 
«fungi, convenienti terree commissa , novas plantulas pro- 
«dire, ut et hinc hortulani fungos ut alias stirpes, in fimetis 
«educere et colere didicerint. » (Cfr. G. Rud. Boenwem Com- 
ment. de plantarum semine [1785]. p. 26.) 
Hie quoque locus erat memorandarum observationum 
quas clar. Arminius Horrwasw circa Fungorum germinatio- 
nem anno proxime preterito publici juris fecit. Ipse etiam 
suis e periclitationibus percepit sporas integras in aqua ita 
tantum refrigerata ut adstringatur, aut in aere sicco pari 
modo frigefacto, nullum pati detrimentum; germinatas 
vero aut ex toto perire, aut saltem germinibus suis defrau- 
dari; sporas esse quee statim ac glacies solvitur germinare 
