238 ADNOTATIONES. 
quasi tota recondatur simulque late hiseat, et inde Sticti- 
dem prorsus mentiatur; clandestina hac conceptacula de 
structura interna a typicis tamen vix recedunt. 
Typi, inter Ascomycetes, modo thecis octosporis, modo 
myriasporis instructi, quales enim exstare testantur Spleerie 
et Stictides (vid. sup. p. 34 et 222), exemplum etiam pre 
celeris mirum exhibent variationum quas Fungi, salva 
quidem forma et fructificationis modo, subire valeant. 
Quantum autem mutationis unicuique typo oriatur e variis 
fructuum generibus quos eniti possit , paginis omnibus que 
procedunt plusquam satis demonstratur ; atque diversissi- 
mam hanc fructuum vel seminum copiam in eodem fungo 
generari ille ceterum minus mirabitur qui parem in Alga- 
rum provincia deprehendi cognoverit. (Conferas, ex. gratia , 
Nicolai Prixcsuxm: dissertationem. de Hydrodictyi et. affi- 
nium ehronisporis, in Annalib. Sc. nat. ser. 1v, tom. XIV, 
p. 52-72, tab. 1 et 11, gallice redditam.) 
De Fungorum variationibus et monstris etiam conferenda 
sunt qua attulit clariss. DEnkeLEvs in suis Outlines of Dri- 
tish. F'ungology (Introd. cap. v et. vir). l'ungos nonnullos 
mere prodipiosos notavit Joannes Tnoc , in Flore ratisbo- 
nensis tomo quadragesimo , p- 618-620 (d. xxt m. oct. a. 
S. MDCCCXXXVIT). 
NXII. — Ad pag. 102», lin. 18 et not. 5. 
Ipse docet clar. Vincentius Crsar1, se in Dotrytidem cie- 
ream Pznsoowrt, e sic dicto Sclerotio duro ejusdem auctoris 
natam incidisse , eamdemque novo cognomine perperam 
decoratam , nempe Polyactidem scler iophilam dictam , in 
TunsNuonsra Herbario myjcologico (ed. principis fase. XVII, 
n. 1668) olim evulgavisse. (Cfr. Scurscuexpaun Ephe- 
merid. bot. berolinensem, tom. XIII [1855], p. 77.) Ibi- 
dem notat laudatus auctor Pistillariam hederecolam et Ty- 
phulam cespitosam , typos novos simul et sclerotiicolas, 
XXIII. — Ad pag. 106, not. 9. 
Secum si quis reputare institerit quam longum temporis 
spatium Typhulis , Pezizis, Agaricis, aliisque fungis scle- 
roliigenis quorum historiam scribere nostris in pagellis ten- 
lavimus, opus sit, ul ex omni parte perficiantur, facere 
non poterit quin etiam miretur quantopere a vero recesse- 
rint veterum opiniones de citissimo semper, ut :estimabant , 
Fungorum aceremento , simulque forsan meminerit se- 
quentia verba G. Rudolphi Boruwzn quie easdem contractas 
tradere videntur. «F ungi omnes, inquit (De dubia Fun- 
«gorum collectione [1776 |, p. 2), celerrimum inerementum 
v habent, et una soipe nocte ad miram magnitudinem per- 
«veniunt; nonnulli quidem ab ortu ad interitum lentius 
«tendunt et per unam alteramque septimanam persistunt; 
plurimi autem intra viginti quatuor horas ex semine 
«prodeunt, explicantur, fructificationem perficiunt. et in 
«liquamen diffluunt; alii, inprimis minores, adhuc fuga- 
r'eiores sunt, et vix per unam alteramque horam vivunt. 
Nonne ipsi quidem mucedinei fungilli et Myxomyeetes in 
exemplum celerrime illius vegetationis vix. vocari pos- 
sint? Id tamen dictum sit salva fide in experimentis quae 
encarpia,, vel maxima, intra paucas horas quandoque inte- 
gra explicari testentur; neutiquam enim nobis in animo 
est talia falsi arguere qualia enarravit Franciscus Juxcnunx, 
dicens: «Quis non miretur siquidem viderit (quod mihi- 
«met contigit videre) Bovistam giganteam Prnsooxi , per- 
«quam. uda calidaque aeris temperie, unius noctis spatio 
voriri, eamdemque eo ipso loco quo pridie vesperi ne 
«vestigium quidem apparebat, postero mane in cucurbita 
"ingentis ambitum crevisse? Quis non agnoscat prwepo- 
«tentem atque infinitam vim qu: e materia organorum 
«experte tam brevi tempore toties millena millia spori- 
*diorum, eaque cuneta pari forma et ad certam quamdam 
«normam exacta fieri jusserit, floccis pertexuerit ac denso 
« peridio incluserit? Atque hacc omnia una nocte!... » (Cfr. 
ScurEcirmgNDALI ephemeridem botanicam, Linneam dic- 
tam, tom. V [1830], p. 389 et 39o.) 
XXIV. — Ad pag. 111, not. 1. 
Sclerotii varii Pens. (forma scil. daucicole) historiam 
scripsit b. CAvarenius (in suis Fung. et Byssor. Illustratio- 
nibus , tom. T [1837], p. xxr, tab. xxvir), at sub. titulo 
novo Sclerotii laerymabundi Cav. ; quippe guttas aqueas 
ex omni ejus parte sudantes admiratus, illi nil nisi ana- 
logiam eum fungo Persooniano aut Sclerotio elongato suo 
(FI. Parisienne , tom. I, p. 369, tab. x, fig. 7) concedere 
posse sibi videbatur. 
Ejusdem fungi copiam ditissimam anno proxime elapso, 
hieme extremo, in daucis corruptis legimus, quam ineunte 
&estate lerre commisimus, sperantes, clar. Eugenii Cogwaxs 
exemplo, fore ut Pezizas ex iis nasci debito tempore vide- 
remus. Etenim sub finem februarii mensis anni vertentis , 
caulieuli innumeri, teretes , exiles, in vertice attenuati et 
dilutius badio-fusci ex arena emerserunt, qui jam centi- 
metrum et quod. superest longi flexuosique originem e 
sclerotiis trahebant. Paulo post poro terminali hiare caepe- 
runt, pedetentimque in infundibulum acutissimum cres- 
cendo sese explicarunt; at nescimus quid subinde iis adeo 
nocuerit ut omnes indiscriminatim perierint longe ante 
quam formam perfectam nacti sint. Causa ea fuit cur non 
potuerimus eruere utrum hae Peziza Sclerotiorum LinEwrLE 
à P. tuberosa Durr. rite diversa sit. Dolemus etiam quod 
nunquam viderimus Pezizam sclerotiaceam. | Cesymio (in 
Tuszwmonsmrü Horb. mycologico , ed. princ. fase. XVI, 
n. 1532, et ScnrgcurENDALI Ephemeride. botanica beroli- 
nensi, t. XIII [1855], p. 77) quie. Selerotii. stercorarii 
