116 PROLEGOMENA. 
licet in Tylostomatis brumalis DC. mycelio, pleraque ovato-oblonga, fimum 
murinum quoad formam mentientia, nivea autem resticulisque concolo- 
ribus et perquam exilibus alia aliis religata, adeo ut mycelium tum e 
fibrillarüis , Persoonianum vocabulum ut usurpemus, subtilissimis et varie 
anastomosantibus, tum e monilibus modo laxis, modo densioribus, exinde 
fabricatum evadat. 
V. — Sderotia apud. Ascomycetes potissimum in immenso Pezizarum 
grege generantur; nonnulla tamen Pyrenomycetum propagationt inser- 
viunt. Plurima priorum exempla in pagellis superioribus attulimus; de 
aliis pauca dicenda sunt. ! 
Hypomycetis armeniaci nostri qui carnosos inter Sphariaceos fungos 
militat, sclerotia minima, globosa albidaque, ex hyphis summis mycelii 
mucedinet articulatis et stipatissime ramosis primum proveniunt?. Matura 
autem quid fiant, et quo modo /Iypomycetem renovare soleant, nondum 
exploratum habuimus. 
De genesi miraque historia Sclerotii Glavi DC. et affinium quae Clavi- 
cipites alunt, longam olim edidimus commentationem?; a plerisque scle- 
rotus hecce discriminantur tum vita parasitica, tum apparatu conidifero 
quo initio vestiuntur; oleo praterea scatent copiosissimo, venenoso qui- 
dem, at hzemorrhagia laborantibus et feminis egre parturientibus valen- 
üssime propitiabili. Humor oleosus in sclerotiis setiferis. Vermicularice 
et racemosus Pensooxn , tuberosus BurtinDI , simulque Co- 
prinus, Typhule, Mucedines et Pezize sclerotiigen: de 
Mus parisiensis. Fungillus hic Persoonianus pro forma 
peculiari Spluerie citrine Prns. apud Frixstow (Syst. Myc. 
quibus supra (p. 102 et seq.) verba fecimus, singuli pa- 
riter e suomet. ipso tubere, statis temporibus, emergunt, 
nedum e mycelio floccoso novo quod selerotium seu radix 
prius gigneret, originem ducere soleant. Veremur ideo ne 
quid erroris, quod ad primordia Agarici tuberosi, sterco- 
rarii et, grossi attinet, in commentationem cl. Levgir.LEi de 
Sclerotiis (in Aun. Sc. nat. ser. altera, t. XX, p. 227, 228 
el 230) irrepserit. 
' Videas supra, p. 103 et seq. 
* Cfr. Ann. Sc. nat. ser. 1v, t. XIII (1860), p. 12. Hy- 
pomyces armeniacus noster (loc. cit.) fortassis non differt a 
Splueria ochracea Psnsooxn (Syn. Fung. p. 18) que depin- 
gitur in ejusdem auctoris Mycologia Europea (t. L, tab. 1, 
fig. 1), ut docet schedula illius manuscripta in Bibliotheca 
t. II, p. 338) immerito habetur; quippe id Spherie, 
propter sporas senas denas in ascis digestas, inter Hypo- 
creas sinceras jure militat. Spheria ochracea GnzviuLi0 in 
litteris, secundum Fruzsur Elench. Fung. t. IL, p. 79, et fun- 
gillus homonymus clar. Moxraxi (in Claudii Gav Flora 
Chilena) ad. Nectrias pariter spectant; hicce quidem, sicuti 
nobis autopsia comperire licuit, JVectrie cinnabarine Fn. 
nostrati peraffinis est. 
* Cfr. Ann. Sc. nat. ser. im, t. XX (1853), p. 5-56, 
lab. 11v; que in medium protuleramus super Clavicipitum 
ortu 'e clavis anthobiis plantarum glumacearum (Exnr..), 
bene multi renovatis experimentis confirmarunt , nempe 
clariss. Dunuxus, Bnksrsus, vir nobilis Cesarius, Theo- 
dorus Barr, Julius Küux aliique. 
