CAPUT OCTAVUM. 117 
minoris Fn. (Solani tuberosi L. caulibus aridis insitze), in Sphwerie eutypee 
Fa. acericole stromate inzequali et carnoso item abundat et olet, nec in 
Polystigmate parcius (aurantiacus) diffunditur; copiosus item continetur . 
in strato carnoso, superiore seu exteriore, Splwerie Stigmatis Horrw. et 
Sph. discrete Scnw. Animadvertendum tamen est, cum Mauritio ÁscuEn- 
sov, oleum, apud Fungos, vulgo in sporarum sinu potissimum elaborari , 
licet olim. contenderit b. Mgvrx. eorumdem  utriculos communes in suis 
ipsis parietibus adipe quasi imbutos aliquando deprehendi. (Cfr. Poaazx- 
ponru Annales Phys. et Chimie, t. XLIV, p. 639-642, et WizeuaxvI Ar- 
chiva Hist. naturalis, anno V [1939], t. II, p. 506.) 
VI. — Forma mycelü sclerotioides seu tuberiformis non omnibus 
fungis quibus solemnis est! adeo necessaria videtur, ut ea deficiente per- 
eant aut steriles consistant. Agaricus tuberosus Bur. (Fung. Gall.tab. 2 5 6), 
exempli gratia, e mycelio mere byssino, parco autem, ut supra notavi- 
mus, interdum nascitur, tuncque stipite zequali et macro sese excipit ; 
fungillis vero tali modo ab ima basi graeilipedibus, alii de more tuberosi, 
cornuaque nondum in stipites elongata, simul commiscentur. Botrytidis 
! Pro sclerotiis sinceris maxime ea accipimus qui ex 
uriculis polygoniis cohzrentibus, scilicet e vero paren- 
chymate, in cortice saltem, struuntur ; que contra nonnisi 
filamentis dense glomeratis compinguntur, spuria velimus 
dicere; priora mycelii statum normalem sistunt , reliqua sc- 
pius formam adventitiam , sicuti concludere licet e sclerotio 
Penicillii glauci Lx. clarissimo Lívrmuié semel obvio. Etsi 
frequentiora nascuntur, sclerotia HRhizoctonie violacec Tur. 
(scil. Ji. Crocorum ac. Medicaginis Caxporua, et byssorum 
consimilium), structure iis solite habita ratione, sclerotiis 
spuriis s. imperfectis annumeranda sunt. (Cfr. nostros Fun- 
gos Hypogaos, p. 193 et 19^, tab. vr et 1x.) Attamen 
negare nolumus sclerotiorum parenchyma super elementis 
ex quibus constet maxime variare, sepissimeque e cellulis 
informibus et quasi filamentis nodoso-articulatis effici. Rem 
testantur sclerotia Tylostomatis brumalis CaxpoLt10 et Cla- 
varie juncet LzvgnwEr, sclerotium. illud immane quod 
apud Sinas Helen audit, plurimaque ex his numerosis 
que in Mazenn Fungis Gallicis exsiccatis reponuntur. Su- 
perest interim observandum quod Sclerotia nonnulla, ut S. 
complanatum "ong , epidermidem induant a parenchymate 
supposito quandoque solubilem , tenuem et tenacem, quam 
cellule struunt tabulares, polygonie, flexuose, nec ab 
utriculis epidermidis protophytorum complurium maxime 
discrepantes. Neque recordamur nos unquam apud F'ungos 
aliam deprehendisse membranam qua summum tegumen- 
tum protophytis solitum, hysterophytis contra denegatum, 
magis imitaretur. Externa illa quorumdam  Sclerotiorum 
fabrica ill. Conpax non fugit qui eamdem in Sclerotio suo 
boletophilo atque in. S. complanato "op. verbo et icone no- 
lari curavit. (Cfr. ejus Icon. Fung. t. III [1839], p. 18-20, 
tab. m, fig. 49-56.) Moneamus autem Sclerotium viola- 
ceum Conn, loco citato descriptum, e conceptaculis re- 
cens natis Spluerie pulicaris Fn. (Wectrite nobis fasariigera), 
nisi omni specie decipiamur, constare. Clar. Theodorus 
Barr, qui sclerotium basilare Phacorrhize sclerotioidis DC. 
(sub Glavaria) quoad intimam structuram attentissimis 
oculis scrutatus est, illud vix secus vestiri ac Sclerotium 
complanatum To». expertus est; utriusque autem fungilli 
epidermidem de specie mire cellul , potius cuticul 
esse continuam ef lineis in modum reticuli exstantibus 
ornatam contendit. (Cfr. Rapx mr Hedwigiam, t. I 
[1856], p. 94.) 
