FRAGMENTA FLORAE TURKESTANIAE. 405 



11. Corydalis darwasica Rgl. in herb.; Prain in Journ. of Asiat. soc. 

 of Bengal, v. LXV, part II, J& 1, p. 20 in adnot. (nomen); C. persica (non 

 Cham, et Schlecht) Rgl. in Acta hort Petr. v. VIII, p. 694. 



Bulbus globoso-depressus infra lobatus, caules numerosos longissimos 

 sub terra repentes edens. Caulis supra terram brevis basi foliis duobus 

 oppositis instructus. Folia trisecta, segmentis longe petiolulatis bipinnati- 

 partitis, partitiones ovales vel cuneato-obovatae integerrimae vel paucigros- 

 seserratae. Peduuculus folia subaequans bracteis integerrimis rhomboideis 

 vel suborbicularibus instructus. Pedicelli longiusculi modo calcar aequantes, 

 modo longiores, modo florum superiorum breviores. Sepala membranacea 

 ovato-lauceolata vel ovata serrata. Petalum superum limbo obovato vel orbi- 

 culari piano erecto apice emarginato, basi in calcar crassiusculum apice 

 curvatum subaequilongum attenuatum. Petalum inferum limbo ovali, medio 

 naviculari, limbo explanato, apice emarginato resurvo. Color florum roseus, 

 petali superi limbus flavus, inferi ruber. Fructus mihi ignotus. 



Dimens. Bulbus 4 — 5 cm. in diametro; cauliculi subterranei 20 — 30 cm., 

 supra terram cum racemo 5 — 8 cm. Flores (id est petalum superum) 

 20 — 25 cm. longi. 



Darwaz: in decliviis montium lapidosis prope p. Talbar, alt. 6500 

 7700, 30 Maji (11 Juuii) 1897 fl. 



12. Corydalis adunca Maxim, in Mel. biol. v. X, p. 47 (1877); Maxim 



Fl. Tangut. p. 46, tab. 6. C. Shelesnowiana Rgl. et Schmalh. (1882). 



Folia in speciminibus Maximow 



modo bip 



tisecta segmentulis bi- tripartitis vel incisis, modo pinnatisecta segmentis 

 usque vel fere ad basin pinnatipartitis. Pedunculi longitudine varia modo 

 bracteis multo longiores, modo subaequantes vel etiam subbreviores. 

 causa C. Shelesnowiana non differ! a C. adunca, ut affirmat cl. Prain 

 Journ. of Asiat. soc. of Bengal, v. LXV, part II, JB 1, p. 17, 39, 40. 



Varietates duae distin 

 typica: 30 



oblongae vel lineari-oblon 



gae. Racemi dissiti longi. Petala exteriora apice carinato-cucullata carina 

 margine plana, dorso laevis, apice brevissime mucronulata. 



Hue pertinet quoque var. humilis Maxim. Fl. mongol. I, p. 38 (C. 

 albicaulis Franchet PI. David. I, p. 30, tab. VIII et sec. spec, auth.!), 



quae caule humiliore foliorumque laciniis paullo angustioribus tantum- 

 modo differt. 



Hab. in decliviis lapidosis jugi Alaici: ad trajectum Taldyk 26 Sept. 

 (8 Oct.) 1878 legit Newieskij, ad fontes fl. Kizyl-su (Kuschakewicz, 26 Jul. 

 resp. 7 Aug. 1878); formam ambiguam quoad habitum ad typicam pertinen- 

 tem, sed floris structura ad sequentem paullo appropinquantem ipse legi in 



*H3.-MaT. ctp. 287. y 



