FRAGMENTA FLORAE TURKESTANIAE. 407 



Dimensiones. Caules 25—40 cm. longi, folia cum petiolo 10— 15 cm. 

 longa, partitiones ultimae 4 — 7 mm. longae, 2 — 3 mm. latae. Flores cum 

 calcare 15 — 17 mm. longi, sepala circ. 6 — 7 mm. longa (cum cauda). 



Species insignis differt fere ab omnibus hucusque notis petalis exterio- 

 ribus fimbriatis apice mucronato-aristatis. Habitu C. aduncae Maxim, non 



dissimilis. 



Hab. in fissuris rupium umbrosis. In provincia Schugnan ad fl. Scliach- 



dara prope p. Budyz, 26 Jul. (7 Aug.) 1897 fl. detecta est. 



14. Matthioia albicaulis Boiss. in Ann. des sc. nat. II ser., v. XVII, 



p. 46, 1842; Boiss. Fl. or. I, p, 147; Hesperis alyssifolia DC. Syst. II, 



p. 447; Deless. Icon. II, tab. 61. 



Forma typica in jugo Kopet-dag in decliviis lapidosis montium prope 



Gaudan, 13 (25) Apr. 1895 fl. inventa est. 



Var. alaica m. Folia omnia radicalia utrinque inter pubem stellatam 

 densam hie illic glandulis conspersa. Caulis cum pedicellis siliquisque gla- 

 berrimus, glandulis sparsis hie illic obsessus. 



Habitu et indumento omuino cum typica congrua, sed folia tantum 

 radicalia. Glandulae in typica ad margines foliorum caulinorum tantum 

 observantur, in nostra in foliorum pagina utraque (non ad margines) necnon 

 in caule pedicellis siliquisque occurrunt. Flores in specimine unico a me 

 lecto desunt, quare determinatio paullo dubia. An species propria? 



Alaj: in decliviis lapidosis montium jugi Transalaici secus fl. Tarasclia, 

 alt. 10000'. 24 Jun. (5 Jul.) 1895 fr. 



\ 



15. Parrya macrocarpa R. Br. — Hooker Fl. bor. amer. I, p. 47, 



tab. 15; Ledb. Fl. ross. I, p. 131; P. nudicaulis Boiss. Fl. or. I, p. 159; 

 Arabis nudicaulis L. 



Var. turkestanica m. Tota glandulis stipitatis obsessa pilisque rigi- 

 dis plus minus hispida, folia pinnatipartita vel pinnatifida. 



Habitu a planta arctica valde differt, sed specifice non distincta vide- 

 tur. In regionibus arcticis enim specimina modo glaberrima occurrunt, modo 

 glandulis stipitatis scabra (var. aspera Hook. 1. c), sed non hispida; folia 

 modo integerrima, modo dentata vel inciso-dentata, sed non pinnatipartita. 

 Specimen unicum tamen vidi vetus e Sibiria orientali (e reliquiis Fisclieri) 

 glabrum foliis pinnatipartitis, sed ubi lectum sit, nescio. Quoad flores et 

 fructus planta nostra cum arctica congrua. 



Itaque forma nostra, etiamsi non species, proles tamen propria apparet 

 regionem alpinam montium Turkestaniae incolens a jugo Alatau dshungarico 

 (Aral-djel, legit P. Semenow) usque ad Pamir, quare descriptionem ejus 

 fusiorem addere mihi liceat. 



$Hi.-MaT. ctp. 289. 9 



