FRAGMENTA FLORAE TURKESTANIAE. 409 



16. Parrya pinnatifida, Kar. et Kir. Enum. fl. song. As 69; Ledb. Fl. 

 ross. I, p. 751. 



Var. Kizyl-arti m. Rhizoma verticale vel obliquum superne ramosum 

 collo foliis emortuis eorumque reliquiis dense vestito. Folia omnia radicalia 

 glaberrima, infima lineari-spathulata subintegerrima, reliqua pinnatipartita 

 laciniis oblongis vel subtriaugularibus obtusis recurvis remotis, utroque 

 latere 3 — 5, terminali majore, quare folia sublyrata. Scapi breves, folia 

 paullo superantes, 1 — 5-flori, superne cum pedicellis glandulis stipitatis 

 obsessi, ceterum cum his glaberrimi. Pedicelli calycem subaequantes. Calyx 

 basi breviter bisaccatus glaberrimus. Petala pallide lilacina longe unguicu- 

 lata ungue sepala sesqui superante, lamina obovata apice emarginata. Siliqua 

 (immatura) glaberrima. 



Dimens. Folia 3 — 7 cm. longa, 4 — 15 mm. lata, scapi floriferi 

 3 — 5 cm., fructiferi usque 7 cm. longi. Flores et siliquae ut in typica. 



A planta typica, id est speciminibus authenticis, differt praecipue foliis 





infimis integerrimis, reliquis pinnatipartitis sublyratis, laciniis remotis 

 utrinque 3 — 5 necnon floribus pallide lilacinis. In planta typica vero folia 

 omnia pinnatipartita laciniis crebris utrinque 7 — 9, flores purpureo-rosei. 

 Ceterum cum nostra congrua. Structura floris eadem, siliqua 4 — 5 cm. 

 longa, 3 — 2,5 mm. lata, ut in nostra, glaberrima (non glandulosa, ut in 

 diagn. auth. dicitur). 



Alaj: in rupibus schistosis secus fl. Kizyl-art, alt. 11500 — 12000', 

 12 (24) Jul. 1895 fl. fr. imm. 



5 



17. Parrya fruticulosa Rgl. et Sehmalh. in Acta liorti Petrop. v. V, 



p. 237. 



Suffruticosa, rami lignescentes procumbentes, modo tenues breves 

 modo (in locis prosperioribus) crassiusculi usque ad 30 — 40 cm. longi. Tota 

 glaberrima vel pilis simplicibus paucissimis inferne adspersa. Folia modo 

 integerrima vel grosse serrata vel pinnatifida usque partita. Scapi 7 — 20 cm. 

 longi 2 — 5-flori, flores rosei vel rubro-lilacini. 



A P. stenocarpa, cui valde affinis, differt glandulis stipitatis nullis ra- 

 misque lignescentibus, in locis prosperioribus bene evolutis, in frigidis vero 

 minutis subterraneis parum conspicuis. Siliquae in nostris circ. 2 mm. latae 

 usque ad 10 cm. longae (in P. stenocarpa circ. 4 mm. latae, 11 — 12 cm. 

 longae). 



In montibus Zerawschanicis ab 0. Fedczenko detecta (Rgl. et 

 Sehmalh. 1. c), sed praeterea in montibus Tian-schan prope Wernoje a 

 Sewertzow et in alpibus Naryn a N. Korolkow inventa (Rgl. in herb. h. 

 Petr. sub E. stenocarpa!). Ipse in locis sequentibus observavi: 



*H3.-MaT. CTp. 291. 1 1 



