59 



(^Hipparchia Fabr. S. GIoss. n. 14. Pap, Fam.VL 



Ochs. I. I. pag. 166. 

 Maniola Schrank. Papilioner Satyri Auct. pleri- 



qve). 



Obf. Hoc genus, metamorphosi ut et habitu 

 imapinis omnino naturale et distinctissimum, lamen 

 ilHs partibus e quibus characteres generum artifi- 

 ciales desumi solent, baud parvas ostendet anoma- 

 lias, et hoc quidem in speciebus maxime affinibus. 

 Sic ex. gr. antennae in E. Semele distincte capiiatae, 

 capitulo brevi determinato, in specie vero habilu 

 et colore omnium maxime affini : E. Norna , an- 

 tennarum structura omnino diversa ; minime enim 

 capitatae, sed apicera versus parum incrassatae, cla- 

 vula obsoleta evanescente. Antennarum capitulum 

 distinctius gerunt: M. Semele, Embla, Mcera; apicem 

 antennarum modice incrassatum: M. Aegeria, Me- 

 gcsra, Manto , Hero &'c.; antennas vero sensim et 

 parum crassiores: M. Norna , Bore, ^anira^ Hij" 

 peranthus. 



Ejusmodi inveniuntur differenti^ in palpis, - 

 ©culis pedibusqve anticis; difFerentiis vero antenna- 

 rum non analog*. 



Larvae fere omnes Papiliomtm mihi notse, plan- 

 tis dicotyledonaribus victitant, exceptis larvis Ere» 

 Z?2> generis, quse non nisi graminibus vescuntur, 

 unde hoc genus naturale esse egregie evincitur. 

 Sectio II. Hexapoäes. 

 Imago pedibus 6 compleiis , gressoriis. 

 Puppa ano, filoqve per medium transverso, alli« 



gata, (nuda). 

 — (^Larva mutica non spinosa *). 



*) In sve«icis omnibus ex exoticis vero genens Thais larva spi- 



