— 130 — 



Tribus distributionis vastissimae, in Eurasia occidentali et Ame- 

 rica Septentrionali magis abundans, in Africa (parte australi ex- 



clusa), America Australi atque- 

 Australasia subnulla. 



Genera cert a. 



Oenanthe, L. em. Benth. — 



С a lest. 139; Briquet, 



Rech. s. truit du g. Oenanthe 



„. „„ ^ .u j u [Bullet. Herb. Boiss. VII 6 



Flg. VII. Oenanthe decumben s, *■ 



(Thunb.) K.-Pol. 1899 467—488]; K.-Pol., 



Clavis. anal. Oenantli. Caucasi 

 [Monit. Jard. Tiflis XXXIV 19U 10—14]. 



I. Phellandrium, Dumort. [= PJielJancïrmm, L.; Dasyïoma, DC] 

 plantae Indoafricanae ac unica Eurasiatica perennes v. biennes 

 rhizomate repente, radicibus filiformibus verticillatis. 



II. Oenantheotypus, Dumort. [Glohocarpus, Car.; Actinanthus, 

 Ehrenb.; Oenanthes sectiones pleraeqiie С a I e s t.] plantae 

 Eurasiae occidentalis perennes rhizomate nullo radicibus fasciculatis 

 carnose incrassatis. 



III. Cynosciadium, Baill. [ = Сг/по8ааагит,1)С. M. t. XI; C. et R. 

 120] plantae annuae Boreali-Americanae radice simplici tenui fusi- 

 formi. — Hic: Oe. digitata, Nutt.! Oe. pinna ta, K.-Pol. = 

 Cynosciadium pinnatum, DC; Oe. pumila, K.-Pol. = C. pumi- 

 lum, Eng. & Gray. 



Series in sectionibus: I et II secundum aërophororum numerum 

 et formam stabiliendae. 



Hohenackeria, Г. et Mey.! [Ceracia, Gales t.] — Cosson, 

 De Hohenack. [Ann. Sei. Nat. Bot. 4 V t. 9—10]; K.-Pol., Essay 

 203; K.-Pol., Charact. f. XIII; K.-Pol., Dispos, t. I f. 5.— Ме- 

 diterraneum. — Mirum omnes auctores hujus veram affinitatem hue 

 usque non novisse; cl. Boiss. 833 eum ob folia (sic) „В up leur о 

 consociavit, Gay^ Endlicher^, Wolffs „ob inflorescentiam" 

 (sic) ad S a n i с u 1 e a s pertinere arbitrati sunt. Ab Oenanthes 



ï Eryngiorum heptas [Ann. Sei. Nat. Bot. 2 IX]. 



2 Genera 768. 



3 Pflanzenreich H. XLIII 22, 24. 



