384 



mi(";in(('s; aliil.jnim niJimonfn tniihim pcrhrevia, 

 o1).so1cLj , ;uJ)a , o\iJt;j, mclallioracc iiiiillo Jjic/joiu. 

 Pcctiis llioraci concolor, liuniiiis lateialii>iis tli- 

 sliiicli.s, polili.s. Abdomcii tlioracc j)aiill() loiigius, 

 coliico-acuniinalnm', ohsciirc luluui, a.'iuM) niicaiis, 

 ovitluclu nigio haud cxscrto. Pc<les pallide fer- 

 riigiiUM*, coxis .saturatiorlhiis, larsorum imgulis 

 nigiis; irifcrmedii roliquis nianifi.-sf.c loiigiores, 

 tarsis crassiorihus, arlindis apice cilialis. 



Obs. Per foiniaiu llioracis et tarsornm hujus 

 videtur esse geiicris; scuLidluin eiiim, si Encjr'» 

 tus, nimis parvum et obsolelum. 



% 



En cjTtus e/e}^ans, A et. Holm. i8?o t. p. n. 2, 

 e geiiere Encjrti exterminaudus, ac; cum alio ge- 

 nere bene couvenit, ad interim forte aplius £'^^- 

 pe/niis adjuiigendus ; sed ab illis quoque distat 

 ovidiictu non exserto, et alarum ramulo stigma- 

 ticali Lrevissimo ut in Torjnio ! Habitu et scu - 

 tello melius cnm Encyrto quadrat, nee pedes ut 

 in Eupelmo. Alarum vero ncrvus cDstalis longe 

 productus ab Encjrtorum genere omniuo distiu- 



Anomala3 hujus speciei unicum specimen, 

 quod ante plures annos (tempore quo Eitpelmi 

 genus mihi non erat cognitum,) desci ipsi in Mu- 

 seo Gyllenhaliano, nunc denuo reexaminavi. Au 

 proprium genus forin^ndum dubito. Satius duxi 

 speciminis, unici quidem et vetusti, descriptio- 

 nem sislere iiovam et quamtuui potero accura- 

 tissimam. 



EuPELMus? elegaii'^: viridi-a»neus, antennarum ba- 



si, scutello, pedibusqiic variegatis flavis; alis fus- 



cis basi albis, ramulo stigmaticali brevissimo. %» 



Encyrtus elegans. Act. Holm. p. i5r. n. 2. 



