124 



forsan gisnuino.) — Miicro analls Siricum supra ovi- 



ductus basin in hoc genere dcest. 



Metaniorphosis et victus ignoti; in lignosis habilare 



videntar. 

 Nomen geoeris a ^uyjÅr], gladiolus, 



Species: 



1. Xyela piuilia: nigro picea, flavo variegata, ovi- 

 ductu feminae longitadine abdominis. {$, %.) 



Hab. in Pinis sylvestribus junioribus passim; 

 in Uplandia , Vestrogothia, praesertim vere obvia. 

 In Siricum familia species nimirum pusilla, 

 mas linea parisiensi vix longior, femina pauUo ma- 

 jor, longitudine tamen a capite ad oviductus api- 

 cem non ultra duarum linearum. — ^ Antennce fusco- 

 testacees, basi flavescentes. Capiit laeve, irapuncta- 

 tum, glahrum, paullo nitidum, nigruai, ore toto, 

 margine antico et laterali, flavis; interdum quoque 

 adsunt maculse duas verticis ejusdem coloris. Ocidi 

 xiigri. Palpi valde elongati pediformes, flavi. Tho- 

 rax laevis, niger, punctis duobus dorsalibus, apice 

 margineque coUaris, flavis; subtus flavescens. Ab- 

 äoiiien thorace paullo longius, nigro-piceum , seg- 

 mentis margine anguste flavis, ano et oviductu fe- 

 minas Bavotestaceis. Pedef flavi 1. flavotestacel , fe- 

 moribus in medio plus minus infuscatis. Alcs hy- 

 alin«, nervis stigmateque flavescentlbus. 



2. Xyela longula: nigro flavoque varia, oviductu 

 feminae longitudine corporis. 



Habitat ia Vestrogothia rarissime. Mus. Dom. 

 Gyllen hal. (%.) 



Non nisi feminas vidi. Facies et summa affi- 

 nitas X. pusilh , sed duplo 1. triplo major, anten- 

 ncQ pro ratione magnitudinis tenuiores quam in 

 illa, et oviductus longitudine corporis cum capite. 

 — Capiit nigrum, laeve, margine antico et la- 

 terali iavis; inträ antennas maoula ilava, et lu<* 



