264 



tuerunt, in fauna insectorum singularum regio- 

 num, om nes, nullo divisionis discrimine adbibilo, 

 conjuncte pvoponi possunt: quo faclo notio gene- 

 ris om nes simul continentis, re ipsa est fatnilias 

 nolio. Sic Copromyztc genus, a beato Fallen, in 

 Heteromyzidum Suecicarum conspeclu prolatum, 

 quolquol is notas habuit, octo Copromyzinarum 

 species complectitur, at eo jam ordine enumeratas, 

 ut futuram generis partitionem prasmonstrent. 

 Cujus partitionis ut usus ita indicia in majori 

 specierum numero luculentius apparent. Quare 

 elarissimus Meigen, Coelopa sola a Copromyzina- 

 rum consortio separata, species triginta, ex variis 

 Europa? regionibus collectas, sub tiLulo generis 

 Borbori per sex subdivisiones distribuere adgressus 

 est; illustris Macouart non solum subdivisiones 

 Meigenianas suas faciens, sed duas insuper addens, 

 octo statuit, präster Coelopam, Copromyzinarum 

 sectiones, quarum singulas generis titulo ornavit. 

 In his autem subdivisionibus, sive si placet gene- 

 ribus constituendis, quum uterque ålas situmque 

 et directionem nervorum in alis praesertim respi- 

 ciens, affinitatis indicia, in partibus corporis prin- 

 cipalibus conspicua fere negligat, denique Mac- 

 quart ex corpore densius birsuto, defectu calcaris 

 in apice tibiarum posticarum aliisque minutiis 

 notas generum nirnis leves trabat, non potuit fieri 

 quin plures barum sectionum, ad generis bonorem 

 evectarum, veris affinitatis rationibus repugnent. 



Hasc autem de regulis, quas in generibus 

 borumque sectionibus defmiendis tenendas censeo, 

 breviter prsemonita antequam singulatim perse- 

 quar, prinmm Copromyzinarum notionem, qualem 

 mente concipiam atque denominationis caussas ex- 

 plicare con venit. Verum vestigia sequutus beati 

 Fallen, viri ad affinitatis rationes deprehend endas 



