400 



A. Epistomate flavo vel ferrugineo. 



23. L. ochripes: nigra, nilida, subnuda; capite 

 flavo verticis opaci postico fulvescente, puncto 

 ocellorum nigro, epistomate exiliter late con- 

 vexo-carinato, carina aequabili; antennis nigris, 

 seta subnuda, tripla circiter antennas longitu- 

 dine; pedibus flavo-testaceis ; alis subbyalinis, 

 nervö longitudinali tertio recto, juxta apicem 

 alae exeunte, segmentis costae secundo et tertio 

 aequalibus. tf $>. Long. ^ — £ lin. 



MeiGEN Zw. Ins. VI, 209 (Borborus), VII, 409 

 (Limosina). Macqc. Buff. II, 572. Zetterstedt Dipt. 

 Scand. VI, 2497. Ins. Lapp. 771 (Copromyza). Walker 

 Ins. Brit. Dipt. II, 179. (Ambigua est Lim. ochripes 

 Meigen. Nam alse infumatce et tarsi postici nigri, 

 quibus speciem deflniri asseverat, ad nostram non per- 

 tinent. Sed vivam non vidit. Forte specimina com- 

 munieata aetate obscurata descripsit). 



Hab. in graminosis humentibus per totam 

 Scandinaviam continentalem a Scania usque in 

 Lapponiam Umensem et Tornensem inque 

 Gottlandia et Oelandia vulgaris. 



Facillime dignoscitur vertice flavo, postice magis 

 vel minus fulvescente, alis fere hyalinis, nervö alarum 

 longitudinali tertio omnino recto, pedibus cum coxis 

 anticis totis flavo-ferrugineis, tibiis (in vivis) modo an- 

 ticis tarsorumque posticorum basi leviter infuscatis. A 

 proxima L. bifronle differt corpore, prsesertim abdomine, 

 nitido nec subopaco, vertice praeler punctum ocellorum 

 toto flavicante nec postice nigro, alis fere pure hyalinis 

 nec cinerascentibus, exitu nervi longitudinalis tertii 

 quam proxime apud apicem alae uec manifeste ante 

 apicem. — Epistoma et gense e sulphureo flava, ver- 

 ticis antica parte concolore, postica magis vel minus 

 fulvescente. Carina epistomatis perparum prominens, 

 convexa. Margo apicalis rectus. Antennae nigrse, arti- 

 culis interioribus in nupcr exclusis pallidis vel fusce- 



scentibus. 



