De Tinea Linnéeella 
a 
C. H. BOHEMAN. 
Sing ularis re vera videatur casus, Tineam iltam, 
YR ipsius Entomologorum Principis ornata . fuit 
nomine, adeo esse raram, ut exteris Entomolo- 
gis VIX cognita appareal, et in Museis Sueca- 
nis etiam rarissima, nec mihi umquam viva 
obvia. ”Tinea enim, quam LInnÉerre nomine de- 
pinxit Häörser, aliena omnino est species; genuin 
vero in Museo Cl. de PayKrurizr adest Specimen 
bene conseryvatum, cujus descriptionem accuratio- 
rem Entomologis haud ingratam spero, 
TiseA (OEcorHorA) Linneella: alis anticis croceis, 
punctis tribus argenteis elevatis, posticis fu- 
scis, antennis apice albis. 
Lins. Faun. Svec. edit. 2:a p. 362. n:o 1408. 
Syst. Nat. Edit XII. 2. 898. 4. 46. 
CrErcK. Icon. Ins. Rar. I. Tab. r2, fig. 5. 
Faer. Ent. Syst. III 2. p. 325. n:o 166. 
Georr. Ins. IL p. 200. n:o 45. 
Habitat in Suecia loeis apricis rarissima 
Magnitudo Tine& Roesellce et colores omnino 
ut in illa.  Antenn&e corpore vix longiores, ualis 
breviores, filiformes, nigre, eneonitentes, apice 
(ad sextam circiter antenn parlem) albe: arti- 
culus basalis majusculus, obconicus, multo distin- 
etior quam in 7. Resella, Caput parvum, fusco- 
