a65 



Apotliecia ^scabriuscula'^ numquam vidimus ; 

 crustai granulis obruta et granula scabrosa apo- 

 thecia refereiitla, quae 1. c. intendi videntur. 

 Quomodo difFert L. anthracina ^ e discriptioiie 

 iion patet. 



/3. icmalea^ crusta viridi. 1. c. 

 y. psotinaj crusta crassiore, margine fimbria- 

 to. Ad saxa cotacea prope aquas. 

 Crusta cohasrens, exsiccata rimosa, margine 

 determinato eleganter fimbriato nigro. Specie 

 distinctam b. m. Acharius in Mscr. notavit. 



2. B. erjsihe^ crusta floccoso-pulveracea rimosa 

 cinereo-virescente , apotheciis immixtis plani- 

 usculis submarginatis fusco-nigris, intus con- 

 coloribus. 



Lecid. luteola. yS. Ach, sjn» p. ^i. (spec. 

 saxicola). 



Ad saxa prope terram, praesertim in um- 

 brosis. 



A B. luteola diversissima, nec cum alia fa- 

 cile conjungenda, quamvis plures characteres 

 solo humido tribuendi. Crusta subleprosa, plus 

 minus crassa, indeterminata , humida laete viri- 

 dis, sicca cinereovirens. Apotliecia sparsa, mi- 

 iiuta, primo marginata, demum magis convexa. 



3. B. deni^rata j crusta cartilaginea l9e\^igata, de- 

 mum rugoso-granulosa cinerascente, apotbeciis 

 erumpentibus planiusculis immarginatis rugu- 

 losis nigris , humectatis disco expallentibus. 



In parietibus ligneis vetustis. 



SpecieSj apotbeciorum indole sin^ularis et 

 distinctissima; sed bumectata et attentis oculis 

 observanda. Apotliecia libere a ligno erumpen- 

 tia, nigricantia, juniora rufofusca, intus alba, 

 margine non prominente. Excipuluni tenue, 

 membranaceum, fusco-Jiigrum, primo ambiens 

 apotliecia; tum convexa, immarginata, unicolo- 



