33i 



rantia ; supemé tecta coiieeptaculo solido sub- 

 scabroso numqiiam riimpente, sporulis copiosis 

 pulveraceis opacis coloratis (^fulvis) obtegente. 



Observ. Ob apothecia tliscoloria et consi- 

 steiitiam fiimiorem idiothalama, qvamvis de ce- 

 tero homogeiiea , dicuiitur. Conceptaculinn e 

 sporidiis concietis oritur, nec heterogeneum. 



Locus. In Pulverariarum familia inter Co- 

 rdoloma Fiörke et Variolaricmu 



AJJivJtas summa cum Coniolomate, cum 

 quo et olini conjungere in animo fuit ; nunc 

 vero distinguo, suadezite guoque illius generis 

 Auctore cei. Flörke, praecipue ob defectum mar- 

 ginis floccoso-pulveracei. 



Nomen e jcow? et ccvyiov componitur. — Ty- 

 pus est: 



•j. CoNiANGiuM vulgäre, crusta contigua tenui 

 albida, apotheciis fusco-nigris. 



Spiloma paradoxum. Ach. Lichenogr. univ, 



p. f3g, (jstatus evolutus^. 

 Lecidea dryina. Ach. 1. c. p. iy8 (jtatiis 



imperfectior corticola. 

 Species pervulgata ad lignum et cortices 

 Quercus, Abietis, Pini, Aini, Betulas ^c. 



Specimina in ligno denudato perfectiora; 

 in cortice minora , obscm^iora , magis scabrosa. 

 Crusta tenuissima, late efFusa, indeterminata , 

 contigua, junior membranacea, demum et pul- 

 verulenta , alba , cinerascens, demum pallide fer- 

 ruginea ; passim obsoleta. Apotbecia convexa, mox 

 planiuscula irregularia, juniora fere rubra, dein 

 fusca, tandem nigra, nuda nec pruinosa. Varie- 

 tates non paucas, sed vix dignae quee seorsira 

 liotentur. Sporuli constanter fulvi et in specimi- 

 nibus optime explicatis singulare lioc vegetabile, 

 hactenus male intellectum, optime distinguunt., 



