183 



dit:) valde affinis Festucce duriusculce, sed spi- 

 culce pubescentes. 



Gramen sesquipedale vel ultra, caespitosum, 

 stolonibus foliosis et floriferis numerusis; fo- 

 liis caulinis planis, augustis, culmo tereti, 

 panicula densa, paruui effusa, ramis brevibus 

 scabris, spiculis lanceolatis, densis, subocto- 

 floris, flavescentibus, glumis coroll. pubescen- 

 tibus, brevi-aristatis, vera F. dumetorum Sp. 

 PL ed. 2 esse videtur, sed a speciminibus Fe- 

 stucce dumetorum Auctt. Suec. recent., qualia 

 in litoribus niaris Baltici leguntur, differt 

 spiculis majoribus, magisque pubescentibus. 



(7) F. dumetorum (m. propr. pro nomine nodosa, 

 quod ob internodia culmi monstrose tumida 

 primum erat adscriptum). 



Omnino ceterum, colore excepto spicularum 

 paullo violaceo, eadem est ac antecedens. 



(8) elatior 9 (m. propr., atque locus:) H.U. — 

 (a Sm. additum:) Dover Grass Herb. Sher. 



Etiamsi muticas sunt glumae corollinae, hoc 

 gramen magniludine facieque atque spiculis 

 lanceolatis, inferioribus tantum linearibus, 6- 

 floris nec ultra, glumis coroll. apice violaceis 

 et ceteris cum F. arundinacea potius quam 

 cum elatiore Recent. convenit. 



Inter ceteras bujus generis formas enominatas 

 specimen etiam est unum, cui Linnaeus ipse 

 adscripsit: Gotlandia Berghius, et quod Glyce- 

 ria distans est. 



93. Bromus. 



(2) (Sine nomine a Lin. scriplo, sed a manu 

 aliena :) 32 Bromus hordeaceus (sub quod Sm. 

 addidit:) Hill scripsit? — (Praeterea Sm. eti- 



