30$ 



Flores D. buxifolia albi Se Flores D» siricat 

 purpurei sec. Vahl. I. c. 



Obs. Ramulus & folia, quae vidi, D. buxifoll^ fla- 

 vicantia fuerunt , dum folia D, colUna intense — * 

 Se in D. sericea laete viridia. 



. ;20. D. sericea Vahl : floribus terminalibus ag- 



^^^ gregatis villosis; laciniis corollas ovatis ob- 



lusis, germine pubescente, foliis lanceola(i» 



obtusiusculis supra glabris subtus piloso» 



villosis. 



D, sericea Vahl Sy mb. bot. I. p. a g. 

 Desfont. in Ann. du Mus. X. p. 297. 

 t. 20. — D. oleafolia Lam. Ene. bot. 3, 

 p. 440. sec. Desfont. 1. c. 

 Thymelaea cretica, oleaefolio subtus vil- 

 loso. Tournef. Cor. Instit. 41. 

 Hab. *'in Creta: Broussonet. Neapoli legit Illustr. 

 de Schlanbusch'' sec. Vahl. I. c. — In Cre* 

 ta anno 1700 jam legit Toumefort; etiam 

 in Asia sec. Desfontaines. — t. 



Frutex ramis subfuscis, glabris, ramulisque 

 tenellis, superne hirsuto>viIIosis. Folia sparsa, ses- 

 silia, lanceolata, obtusiuscula, basi angustata, in* 

 tegerrima, firma, supra glabra, subnitida, laete vi* 

 ridia, subtus piloso-villosa, pallidiora, nervö dor- 

 sali et fusco et viridi, 8 — 10 lineas longa, versus 

 apices duas lata. Flores terminales , aggregati , sesm 

 siles , 5 1. 6 circiter, extus villosi: corolla 4 — 6 li- 

 neas longa; tubus basi ventricosus, 3 — 5, lineas lon- 

 gus: laciniie corolla ovatae, obtusae, lineam longae. 

 Stamina duor, ordin, ut in caeteris; Filamenta bre- 

 vissima; Ånthera, oblongae, biloculares, luteae. Ger» 

 men ovatum, pubescens, apice tantura villosum; 

 Stylus brevissimus, ut fere inconspicuus; stigma ca- 

 pitatum, muricatum. 



