ii2 



Lachnda glauca Salisb. Parad. Lond. ta 

 109. Hört. Kew. ed. 2. 2. p. 415. — 

 L. buxifolia Andr. Rep. t. 524. G. gran» 

 dis Hortulan. 

 Hab. ad Promoat bonae spei. — "b. 



6, G. oppositifoUa L. foliis sparsis ovalibiis ?.cu- 



tis glabris, floribus terminalibus aggrega- 

 tis pubescentibus: laciniis corollae oblongis 

 obtusis, 



G. opposlttfolia Linn. Sp. pl.' ed. I p. 

 512. Willd. Sp. Pl. II. 1. p. 428 (excl. 

 synon. Thuob.). Hört. Kew. ed. 2. 2.p. 

 413. Betan. Regist. 1. t. 2. G. Uvigata 

 Thunb. pr. p. 67. Willd. Sp. PJ. I. c. p; 

 426. Pers. Syn. 1. p. 436. Wendl. Obs. botj 

 17. t. 2. f. 14. Andr. Rep. t. 89. Lod- 

 dig. bot. Cab. N;o 16. Pluken. Almag. 

 367. phyt. t. 923. f. 1^ Pass er ina l<zvi gata 

 Linn. Amaen. Acad. 4. p. 412. Sp. Pl. 

 ed. I. p. 513. Mänt. p. 375. Ntctandra 

 Uvigata Berg. Cap. p. 1 34. — Burm. Afr. 

 p. 137. t. 49. f. 3. 

 Hab. ad Promout. bona? spei. — t>. 



Passtrina l(zv'igata L. tantum junior stirps ra- 

 mulis Å; foUis supremis purpurascentibus, itaque 

 von Linné, nescio quoerrore, false duas ex una 

 formavit species. G. oppositifoUa Thunb. vero Pas- 

 serin<z est species, et ab hac valde diversa. — De 

 G. oppositifoUa in Mänt. I. C. dixit von Linné, 

 quod in hortis culta loco callorum (squamularum) 

 supra faucem petala acquirat, quod magnopere est 

 dubiiandum. 



7. G. carinata Thunb. foliis sparsis lanceolatis 

 linearibusque acutiusculis extus convexiuscu- 

 lis carinatisve glabris, floribus terminalibus 



