170 
Uti Hieracia aliaque semiflosculosorum ge- 
nera per omnem Sveciam vigent vulgatissima: 
ita distinetu sunt difficillima, partim propter 
abundantiam individuorum, partim ob affinitatem 
specierum. Hine varietates nuper allegate, que 
diversas adipiscuntur formas, pro. diversa soli 
locique natura, si quispiam vellet tamquam 
species  recensere distinctas; hinc vereor, ne 
tot species quot locinatales, forent enumerande. 
Quamquam 1gitur: species ista, characteribus qua- 
litercumque limitata, non potest non nomen 
vindicare suum; tamen observare oportet, quod 
confinia nonnunquam tangat vicina hinc Hiera- 
cii umbellati, illinc autem H. murorum, ut na- 
turam sepenumero existimares plane suimet ob- 
litam, principia vite, que semel adeptain sema 
piternum esset secuta, fallere. Quamvis igitur 
nomen hocce sylvaticum non ”optime quadrat 
huic speciei, quoniam non semper crescit in 
sylvis: tamen retinendum puto. Non enimno- 
-men illud ramosum melius, quum szepe simplex 
evadat; nec rigidum optimum, est enim inter- 
dum molle ut varietas J; Zongifolium autem 
haud idoneum , fit enim sepe brevifolium; et no= 
men illud sabaudum plante est aliene, quam- 
quam: Hieracium a Linnzo in fl. Svecica sabaudum 
dictum ad presens, hoc, quod nunc describere' 
conati sumus, :procul dubio . est referendum. 
Sic ..quidem varietas &« forma habeatur media, 
ex..qua reliqu& divergunt utrimque; scilicet 3 
ad H:; umbellatum , : «y autem et d ad H. muro- 
rum adeo appropinquant, ut in: medio semper : 
sit dubium, utrum ad hunc;, aut. ad illum, refera= 
tur. " Tamen H. sylvaticum ab':omnibus varieta- 
 tibus H. .muärorum sequentibus,; notis ; characteri- 
sticis arbitror posse secerni: 1:0:cauleifolioso, 
