26 



locularibus polysperniis nec subindehiscentlhus 

 demum uiiilocularibus oligospermis; a Camelina 

 et Euclema cotyJedonibus accumbentibus nec iii- 

 cumbentibus; a Suhularia eadem nota et silicida 

 e dorso nec e latere compressa. 

 HiST. Generis, speciebus numerosis saeculo jam 

 vol vente prcesertini aucti, 4 tantum species in 

 C. Bauhini Pinace (1623) enumerantur. Tourne- 

 FORTius in Institutionibus rei berbarioe earuinque 

 Corollario (1703) species 7 huc pertinentes sub 

 Aljssi gener e recenset. Linn^us in prima Speci- 

 erum Plantarum editione (1753) ad Drabce ge- 

 nus 6 species relegavit (inclusa Dr. 1. Petrocal- 

 lide pjrenaiccLy quarum numerum in edit. 10:a 

 Systematis JNaturae (1754), ob. Dr. hirtam addi- 

 tam, ad 7 auctum, in edit. 2:a Specierum (1763) 

 ad 6 iterum reduxit, Dr. nemorosam pro var. 

 Dr. mur alls habens. In editione Systematis Ve- 

 getabilium a Murray (1784) elaborata 9 Drabce 

 species enumerantur, quae in editione Specierum 

 Plantarum, quam curavit WmLDENOW^ (1800) ad 

 16 aucttE sunt, quibus Persoon in Synopsi plan- 

 tarum (1807) 3 addidit. DeCandollius in Sysle- 

 mate regni vegetabilis (1821), Dr. pjrenawani 

 L., a Brovs^nio jam antea ut proprium genus no- 

 mine Petrocallidis propositam, excludens, cete- 

 ras species ad Drabce genus antea relä tas, per 

 duo dispertivit genera Drabain nernpe et Erophi- 

 lam^ quarum illi 50 species certas et 5 minus 

 certas et huic 5 species subjunxit, quem nume- 

 rum in Prodromo Systematis (1824) retinuit, ea 

 sola mutatione, quod unicam ex speciebus minus 

 certis ad aliud relegauerit genus. Sprengelius in 

 sua Systematis Vegetabilium editione (1825) Ero- 

 philas cum Drabis iterum connectens, 55 ajQfert 

 species, quibusdam Candolleanis, haud semper 



