41 



longior. Stigma slvlo scepius paium anguslius 

 obsolete eniaiginatum 1. (in y.) prorsus bilubmn 

 et exincle lalius fere capilatuiii. Seinina cujus- 

 que locLili subocto fusco-luLea obovalo-obloiiga , 

 1'uniculo brevi. 



Obs. 1. Diu baesitavi, an forma jam exposita ut 

 propria species esset proponenda, an ut varietas 

 ad Dr, laxain referenda, cui, si pubescenliani 

 et flores respicias, proxinia ouinino esL; differt 

 vero scapis Scepius brevioribiis paucioribus magis 

 strictis submonopbjliis, siliculis brevioribus ova- 

 tis 1. ovalibus utrinqiie 1. saUim basi rotuiidato- 

 oblusis, rosulis ob folia conni ventia subclansis 

 lotoque babita stricliori et fere magis condensaLo 

 (praesertim var. cc), ut non possim non eam a 

 Dr. läxa secundum principia, quce in speciebus 

 hujus generis dislinguendis jam valent, disjunge- 

 re; praeserlim cum specimina e diversis locis 

 quoad majoris momenti cbaracteres inter se pror- 

 sus congrenlia vidi; nec dubito cbaracteres emi- 

 nentes et prorsus (ut i ta dicam) absobitos esse 

 indagandos in planta viva per oranes evolutionis 

 status observala. Ipse eam tantum fructifeiam 

 vivam observavi. Dr. Wahlenbergii j cum qua 

 nostra species interdum commutatur, facile dig- 

 noscitur glabritie, petalis magis rotundatis sub- 

 horizontalibus, pedicellis patulis et cet. Pube- 

 scentise indoles et silicularum forma distinguunt 

 Dr. ni/valem. Dr. hirtaj quacum antea fult con- 

 juncta, parum tantum atiinis mibi videtur; a 

 nostra enim mox dignoscitur scapo 2 — polj^pbyllo 

 crasso longioii prccsertim fruclifero elongaLo, flo- 

 ribus plus- duplo majoribus in luteum vergenti- 

 bus, pedicellis elongatis patén libus, siliculis multo 

 majoribus ovato-lanceolatis, stigmate capitato et 

 toto habitu. Inter species extraneas vix ulla 



