49 



ora magis eloiigata et ratione longitiiclinis aiigu- 

 stiora aculiora, scapos longiores, peclicellos magis 

 patén tes et elongatos; in ter lapides vero, qui iu 

 suinmis cacumiiiibus ad iiives perennes adsunt, 

 quoad omnes partes magis abbreviata est et quasi 

 condensata caudicibus bievibus densis, foliis lo- 

 sularum congestis anectis bievioiibus feie latio- 

 ribus magisque obtusis, scapis ^ — 2 — policaribiis; 

 pedicellis brevioribus magis ereclis, siiiculis mi- 

 noribus; inter bas vero formas nulli adsunt li- 

 mites. Styhis quoad longitudinem et formam 

 variat; saepe brevissimus conoideus, qiialis iu 

 Reiclienb. Tetrad. N, 4^4^ reprassentatur; in- 

 terdiim paulo longior prorsiis teres ut iu Reich. 

 Jconogr. Bot. t. y66 Jig. ^4.; rarius fere oraui- 

 no deest, ut stigma subsessile sit; ipste vero plau- 

 tce alio respectu iuter se baud differuut. Ipsce 

 quoque siiiculas paululum variant majores 1. mi- 

 nores utrinque aequaiiter attenualos acut(B (lau- 

 ceolato-ovales dicendae), L apice prtesertim at- 

 tenuatce basi magis rotuudatae subobtusoe (ovato- 

 ovales forsau nomiuandöe), rarius utrinquas sub- 

 obtusas observautur. Siliculte iu fig. Flor. Lapp. 

 reproesentautur uiulto latiores quam iu planta 

 Dovrensi umquam vidi et iis Dr, alpince fere 

 sirailiores quam Dr. TVahlenbergii. Reicheiib. 

 Ic. Bot, Jig. lojg — 1020 eximie ostendunt for- 

 mam miuorem et florentem et fructiferam; e. L 

 fig. 10 47 et Reich, T et rad. JS, 4'^^^ (fi§« dextr.) 

 racemum fructiferum formag majoris optime pro- 

 ponuut. Iu tab, yyo Svensk Bot. nostra species 

 beue repraesentatur; flores vero, praesertim iu 

 fig. Gj, minus patent quam iu planta Dovrensi 

 et exemplaribus Lapponicis a me visis, quorum 

 quoque semina numquam ovata acuta ac in fig. 



K, V. Acad. Handl. 18 3 9. 4 



