62 



scapis crassis elongalis strictiusculis accedeiis, 

 cuni illa vero characteribus magis essenlialibus 

 conveniens; nec dubiurn est, quiii ad eam sit 

 referenda. Var. s demum, quam floriferam tan- 

 tuni legi, glabritie inprimls dilfert; ba])itu qui- 

 dem cum cc bene congruit; sed deficientibas sili- 

 culis maturis vix aliqvid certi de ea aflirma- 

 ri po tes t. 



Obs. 3. Synonyma e Fl. Dan. et Giinn, Fl. 

 JYov. liuc pertinere persuasissimum mibi est. Fi- 

 gura FL Dan, mala quidem est et fere ni bi I 

 cbaracteristicum olTerens, in nullam veroaliam spe- 

 ciem melius quadrat; flores enim par vi vetant 

 eam ad Dr. hirtam referri; et speeimina quce- 

 dam Dr. laxcB in veni fere prorsus ejusmodi in- 

 structa foliis, qualia in tab. cit. reprsesentantur; 

 quae exemplaria etiam in ceteris ciim illa figura 

 haud male congruunt. Diagnosin Gunneri vitio- 

 sam esse ob "folia caulina lanceolata petiolata," 

 jam supra (in obs. 2 sub Dr, scandinavica) ex- 

 posuimus nec non modum, quo, nostra saltem 

 sententia, explicanda sunt illa verba. Quod ad 

 Dr» ru pest rem Br. attinet, quam in Norvegia 

 legit Chr. Smith (sec. Hornemann 1. c.) et Som- 

 MERFELT (iu Voss Dioec. Bergensis cfr Ma^. for 

 Nat. Vid. g. p. 5.), inter species minus notas, 

 ut monet I. E. Smith in Eng/, Bot.j summo jure 

 est recensenda. Specimen quidem norvegicum 

 baud vidi; descriptio vero Hornemanni, a De Can- 

 DOLLii SjsU 2. p. 344 pi^orsus mutuata, in Var. 

 V. Dr. laxce optime quadrat, nec ab ea valde 

 distant descriptiones Smithii et Hookeri et tab. 

 cit. Engl. Bot.; quae quidem figura, juste mo- 

 nente Wahlenbergio (Fl. Lapp. p. 176), nullo 

 modo est optima 1. cbaracteres bene exprimens; 

 scapus vero brevis baud bipoUicaris nudus et 



