219 



tanoi Fr., iu insnlis Roslagias ncc iioii in 

 llelsiiigia spoiilaiiea lecta comparavi, cuiii his 

 onniino congniuiit noii niiiius <piod atl for- 

 marn, serraUnam atque scabrilieni foliorum 

 pertinet, quani ad forinam fructuunij llores 

 des un t. 



3Q8. Gentiana. 



(1) lutea (manu propr. pro iiomine primum 

 scripto, deinda vero delalo:} pwictata 3. (Pra^- 

 terea Smithius addidit:) G. algida Pallas. Boss. 

 t. 95 (atque:) Gmel. Sib. v. 4. '106. — non lutea 

 Sp. Pl. 



Ut jam dicta citata Smithii docent, hasc 

 nullomodo cum G. lutea Sp. Pl. conve- 

 nitj nec facile G. pwpurea est, quamohrem, 

 quuni etiam nullus locus est appositus, spe- 

 cimen Norvegicum indicans, hoc loco her- 

 barium Linnaei minime est aptum ad com- 

 ponendam litern, quam generaverunt scripta 

 ipsius hac de specie, utrum lutea vera, ut 

 docent Spec. Pl. et Flora Suecica, sit un- 

 quam inträ limites Scandinaviae reperta, an 

 planta indigena, cui locis citatis id nomen 

 imponitur, sit purpurea primum non benc 

 agn i ta. 



Quod dnbiuni, nisi chirographa, quas di- 

 tnuit, Linnaei in lierbario, ea certo, quae in 

 libris ejus adsnnt, lollere jwssiint. In pa- 

 gina cnim ultinja sui exemplaris Florae Sue- 

 cicai edit. 2 haec sua manu adnotavit: -071.221 

 Gentiana lutea est Gentiana purpurear); atque 

 idem in suo exemplari Spec. Plant. ed. 2 

 ipse c locis ad Gent. luteam receptis voca- 

 buhini Norvegicis (se. alj)ibus) delevit, locum 

 vero eundem, sub G. purpurea indicalum, 



