220 



retiiiuit. Ex quo constat, Liiiiiaeum ipsum 

 posteriore tempore, quasi veram purpuream 

 agoövisse Gentianam in Norvegla lectam, quam 

 prius sul) nomine luteoe. memiiierat. 



(5) Centaurium 4å (manu propr., alque sub uno 

 speciminum:) Ålgir. 



Haec etsi specimina uoii suiiL Scandina- 

 vica, formas tameii nostrati, sub nomine Ery- 

 thrcBce Centaurii apad om nes Auclores Scan- 

 din. lecentiores commenioratse, simillima at- 

 que cum ea plane eadem sunt. 



(6) (Si ne nomine, sed plagulae priori aflixa; 

 manu Linnaei tantum prope specim.:) A. 2i4 

 (quod, quae spectet, nobis non patet). 



Omnino eadem est ac praecedens, seu Ery- 



thrcea Centaurium Åuctt. 



(7) (Sine nomine,- sed prioribus affixa, atque 

 nominis loco a manu Linnaei instructa nu- 

 mero:) lå (quas eadem valen t, ac si noraen 

 Centaurium esset appositnm). 



Optima est Erythrcea linariifolia Åuctt.; id 

 quod pro certo aliirraal, ut jamdudum e 

 scriptis Linneei concludi licuit, species duas 

 Recentiorum, linariifoliam et Centaurium, a 

 Linnaeo non habitas esse distinctas, sed unå 

 sumtas apud eum constituisse formam prin- 

 cipalem, quam sub lit. et recepit, unius spe- 

 ciei, Gent. Centaurii. 



(8) (Sine nomine, prioribus affixa j — manu 

 Linnaei tantum:) L 243 c. (infraque Sm. ad- 

 didit:) ?? 



Ad magnitudinem totius herbas et ad ca- 

 Ivcem Erythroice linariifolice baud dissimilisj 

 ab hac vero petalis angustioribus, acutiori- 

 bus, foliis caulinis elongatis angusto-lineari- 



