226 



tissimam legimus in Anglia raeridionali, cu- 

 jusque tigurara vide in Eiigl. Bot. 939. 



(2) angustifolium (inanu propr.). 



Quod ad folia attinet, quorum lobi spi- 

 thamei, aiigustissimi, lineaies suiit, hoc sine 

 dubio, id quod nomen ipsum adscriptum in- 

 dicat, est varietas /3 H. Sphondylii Sp. Pl. et 

 Fl. Suec. Idem etiam uon solum ob folia, 

 sed ob Höres quoque, qui omnino suntiidem 

 ac ill praecedeiite, est H, sihiricum vai\ an- 

 gustifolium Fr. et Hartm., cujus cum forma 

 apud nos vidgatissiraa totam faciem omnes- 

 qiie notas babet communes. 



(3) Heracl. angustifulium (vix mana Linnseij — 

 postea a Smitbip additum:) ? 



Hoc specimen, quod ad formam foliorum, 

 inter priora duo quasi intermedium est, lo- 

 bis foliorum augustis, ut in num, 2, brevi- 

 bus vero étiam, ut in num, 1. Utrum au- 

 tem ad H. sibiric, an H. Sphondyl. referen- 

 dum sit, dillicile est dictu, quum tlores 

 omnino desint. Fruetus, qui adest matu- 

 rus, omnes babet notas Heraclei, quale boc 

 genus terminant Recentiores. 



(4) sihiricum 2 (ma nu propr.) 



Hoc omnibus ex partibus, quum foliorum 

 tum florum, idem est ac num. 1, seu H. si- 

 biricum Linn. et Auclt. Suec. Recent, 



(5) Sihiricum 2 (manu propr., aeque ac locus:) 

 H. V. 



Haec forma ob folia ad preecedentem se 

 babet eodem fere modo, ac num. 2 ad num. 

 1, nisi quod lobi foliorum serrati sint in bac, 

 quum integerrimi sint in num. 2, a quo de 

 cetero in nihilo difierre videtur. 



