208 



minibus Liniiaeanis comparavimus, nullam 

 differentiam invenientes. In herbario au- 

 tem locLis omnis deest, ita ut nullomodo 

 scire possimus, utrum haec specimina revera 

 inträ Sueciam lecta, an externa sint. Hoc 

 tamen posterius potius est putandum quum 

 ex eo, quod Linnaeus saepius pro specimini- 

 bus Scandinavicis plantarum, nunc vulga- 

 rium, nunc rarissimarum, externa ad se missa 

 in herbario suo conservavit, tum ex eo, quod 

 hcec species numquam est revisa in loco Ro- 

 seniano prope Christianstadiam. Quamobrem 

 opinio, quam jam veterem habent Botanici 

 nostri, plantam Rosénii, a Linnaeo proposi- 

 lam, fuisse Sium angustifoL, ob faciem primo 

 adspectu parum abhorrentem, certa videtur. 

 Quod ut confirment, accedunt dicta Rosenii 

 ipsius in Obs er v. Bo t an., ubi involucrum 

 in sua planta 7 — 8-phyllum observasse se 

 dicit, quod non mod o faciem redderet Sia 

 angustifolio similiorem necesse fuit, sed clare 

 etiam probat, specimina berbarii Linnaeani 

 numquam esse a Rosenio visa. 



359. Oenanthe. 



Inter formas hujus generis neque ulla est, quae 

 inscripta sit crocata, neque ulla, quae ad il- 

 lam speciem pertineatj neque demum un- 

 quam talis forma videtur in herbario ad- 

 fuisse, quum neque Linnaeus in suo exem- 

 plari libri Spec. Plant., neque Smithius in 

 Syst. Veg. ed. 14, eam solita designaverit 

 nota, qua ubique usi sunt, ut in libris illis 

 notarent species, quas continuit herbarium 

 Linnaei. Oenanthe crocata Fl. Suecic. igitur, 

 utrum revera indigena fuerit, an non, ex 

 herbario ejus non potest illustrari. 



